LAÏS – debuut-cd

Leve de stem !

In 1996 presteerden ze het om de Dranouter-concerttent plat te spelen op een zondagmiddag om elf uur. Wie de transformatie zag van halfuitgeslapen en door-katers-getergde folkvrienden in een hups en fluks fuifpubliek, moet onder de indruk geweest zijn. Zo ook uw nederige dienaar. Het was meteen hun debuut voor het grote publiek en wat volgde was erkenning in het Vlaamse folkwereldje en veel optredens, maar nog geen CD. Die is er nu ­eindelijk- wel en, vraey historie ende alwae, het is niets te vroeg. Dat is het trouwens nooit voor knappe muziek.

De drie meisjes van Laïs kregen op diezelfde editie van het Dranouter-festival ook lof van country-folklegende Emmylou Harris toegewuifd die hen angelvoices noemde. Wie hun titelloos debuut al ter ore is gekomen, zal moeten toegeven dat het geeneens een grote overdrijving is. De muziek is van een overweldigende eenvoud en wordt meestal a capella of met minimale begeleiding gebracht. Hier en daar komt Kadril-gewijs een iets steviger omlijsting om de hoek kijken. Maar het moge duidelijk zijn: de sterkte van deze plaat is de zang. Dat «Laïs» Keltisch is voor «stem» is daar niet vreemd aan.

De liederen die Laïs brengt lenen zich perfekt voor deze vocale aanpak: vooral middelnederlands-klinkende folk met sterke twee- of driestemmige melodieën die verder van alle ballast ontdaan werden. Daarnaast bevat de CD ook Italiaanse en Scandinavische liederen en twee fijn uitgekozen covers. Het dromigere «In this heart» van Sinéad o’Connor en Brel’s «Grand Jacques». Verder gaat het over wijn en plezier, bruiloften, (‘Moeder, ik wil hebben een man, die mij den kost wel winnen kan’) de gevolgen daarvan (‘Pier die gaf haar twee goeie soefletten en zei: gij prei, wat zult gij mij wetten komen zetten’) en liefdesverdriet. Dit is het soort muziek dat je ’s winters stilletjes doet luisteren en dat je op warme dagen doet dansen tot de zon opkomt. Dit zijn melodielijnen die zo innig met elkaar verstrengelen dat je het gevoel krijgt dat de wereld nog zo slecht niet kan zijn. Dit zijn liederen die glimlachend nazinderen in je hoofd. Dit klinkt zo helder en wijds dat het wel muziek moet zijn waarop velen zaten te wachten.

BART
(c) Schamper, 14 december 1998

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s