Laïs-Dag (deel 1)

Brussel – Ter gelegenheid van “Vrouwendag” – traditiegetrouw gevierd op 11 november – werden er drie vrouwen aan de tand gevoeld over alles en nog wat. Niet zomaar drie vrouwen, maar Annelies, Jorunn en Nathalie van Laïs. In een één uur durend superinterview ontlokte Benny D’Haeseleer, presentator van Rang 1 (Radio 1) een aantal cassante uitspraken aan het drietal. Tussen de lachbuien, het gegniffel en een aantal hilarische toestanden door werden door het trio ook nog twee nummers live gezongen en werden er honderdeneen vragen beantwoord.

Vrouwendag

– Vandaag hier bij ons in de studio. Nathalie, Jorunn en Annelies. Goede namiddag, dames.
Goeiemiddag.
– Het is vandaag 11 november, dat weten jullie. Maar d’r is nog een feest vandaag. Welk is dat?
Nathalie Vrouwendag.
– Betekent dat iets voor jullie, vrouwendag?
Nathalie Eerlijk gezegd voor mij totaal niets.
Jorunn Normaal gezien gingen we er zingen, maar het is uiteindelijk niet doorgegaan. Dat had ik wel tof gevonden, maar voor de rest betekent ’t niets bijzonders.
Annelies Ik heb er eigenlijk ook helemaal geen voeling mee.
– Eerlijk gezegd hadden we jullie uitgenodigd omdat ’t vandaag vrouwendag was. En nu hebben jullie d’r niks mee?
Annelies Ai, wat erg.
Nathalie Sorry.
Jorunn Maar wij zijn wel vrouwen!

Gouden Plaat

– Goed, tot zover de vrouwendag. Een tijdje geleden hebben jullie een gouden plaat gekregen, voor 15.000 verkochte exemplaren van jullie eerste cd. Waar hangt die?
Annelies Bij mij staat die nog altijd waar ik ze neergelegd heb. Gewoon op de kast. Ik moet er nog een plaats voor zoeken. Er is geen haakje aan. Je kunt er ook geen gat in boren. En ik heb geen handige Harry in huis.
– Jorunn, waar hangt die van jou, want jullie hebben er drie gekregen, hè?
Jorunn Ja, klopt. Ik heb thuis een muziekkamer. Op één muurtje hangen posters van Laïs. Daar heb ik die gouden plaat bijgehangen. Dus ze heeft al wel een plaats.
– Je hangt op je muziekkamers posters van jezelf?
Jorunn Ja.
– Dat is narcistisch, hè?
(algemene hilariteit)
– En Nathalie?
Nathalie Bij mij zit ze al in de kast. Ze heeft een tijd op de kast gestaan, maar ondertussen zit ze er al in.
– Ben je daar dan niet fier op?
Nathalie Natuurlijk wel. Als er mensen komen, dan laat ik ze wel zien. Maar ik heb geen trofeekast bij mij thuis.
– Binnenkort zal waarschijnlijk nog een exemplaar bijkomen. Een platina voor 30.000 verkochte cd’s. Eigenlijk is ’t al zo ver? Wanneer krijgen jullie die plaat dan?
Annelies Als we d’r even lang moeten op wachten als op onze gouden… Want hoewel we al een hele tijd geleden 15.000 cd’s hadden verkocht, hebben we de gouden plaat pas twee weken geleden gekregen. Dus als we zo lang op die platina moeten wachten, dan zal ’t wel voor volgend jaar zijn.
– De plaat is nu een jaar oud. Was dat een fantastisch jaar of hebben jullie gewoon keihard moeten werken?
Jorunn Alletwee.
Annelies Ja. Omdat je hard ervoor moet werken, wordt ’t ook fantastisch. Als we er een heel jaar niks voor hadden moeten doen, dan heb je er ook geen voldoening van.
Jorunn Voor mij is ’t daarenboven een heel raar jaar geweest. Ik was vorig jaar met volle ijver aan ’t conservatorium begonnen. Maar ’t is een beetje anders gelopen dan ik me voorgesteld had. Onze carrière is in een stroomversnelling gekomen. Na het uitkomen van de cd is alles veel sneller beginnen lopen. Ik heb me daar even heel ongelukkig mee gevoeld. Maar omdat er zoveel promotie moest gevoerd worden, heb ik dan uiteindelijk beslist om met de school te stoppen. Dan krijg je natuurlijk meer tijd om van het succes te genieten.

Exit School

– Er is nog iemand gestopt met school hè?
Ondertussen zijn we alledrie gestopt!
– Gaan jullie daar geen spijt van krijgen? Later, als jullie oud en wijs zullen zijn?
Nathalie Ik kan mijn studies altijd terug aanvatten. Ik studeerde voor kleuterleidster en moest nog alleen stages doen, mijn eindwerk en een herexamen. Dat kan ik binnen vier jaar of zeven jaar nog allemaal doen. Die drie jaar zijn zeker niet weggegooid.
– En bij jou, Jorunn?
Jorunn Als je – zoals ik – vast van plan bent om in de muziek verder te gaan, kan je op deze manier veel meer bijleren dan op eender welke school. Ik zou wel graag nog zangles volgen, maar op de school waar ik zat – het conservatorium in Gent – waren de leraars de helft van de tijd niet aanwezig. Dan heeft het echt niet veel nut om school te lopen. Mocht dit avontuur binnen vijf jaar gedaan zijn, dan ga ik gewoon terug studeren. Waarom niet?
– En Annelies, wat studeerde jij?
Annelies Ik zat daar ook.(lacht) Ik heb gedurende twee jaar klassieke zang gevolgd. Dat wil zeggen dat ik al een diploma heb van mijn kandidaturen en dus ook terug kan inpikken wanneer ik maar wil. Dan kan ik ineens in ’t derde jaar beginnen.
– De terminologie die je gebruikt is wel goed gekozen. Ik “zat” daar twee jaar.
Annelies Ja. Echt veel heb ik daar niet opgestoken.
– Waren ze d’r ook nooit?
Annelies Toch iets beter dan in de jazz-afdeling.

Kritieken

– Als ik het zo begrijp, is dat succes jullie zo’n beetje overvallen. Jullie hadden dat niet verwacht.
Jorunn Wel op gehoopt. Maar niet dat ’t zo snel ging komen.
Nathalie We hadden gedacht maximaal zo’n vijfduizend cd’s te verkopen. Ondertussen zijn het er bijna dertigduizend. ’t Is wel een grote verrassing voor ons.
– Jullie krijgen ook vele lovende commentaren als je de persartikels leest. Wat doet ieder van jullie dat, die lovende commentaren? Superlatieven die constant gebruikt worden? Engelenstemmen, nedergedaald uit de hemel? Zelfs Emmylou Harris zei het ooit.
Nathalie Ik vind zoiets natuurlijk wel leuk.Vooral als mensen iets persoonlijks over jou zeggen. Niet zo van “Dat heb je goed gedaan” of “Dat was tof”. Maar dat ze je echt persoonlijk aanspreken. Dat geldt voor ieder van ons.
Annelies Ik heb soms schrik dat ze te lovend schrijven. De klap komt dan des te harder aan als je negatieve kritieken te slikken krijgt. Maar daar wacht ik nog altijd op.
– Dus je wil zeggen dat je nog nooit iets negatief hebt gelezen.
Annelies. Negatieve kritieken wel, maar niet zodanig dat ik me er door geraakt voelde. Ze zijn over ’t algemeen wel heel erg lovend. Dat is natuurlijk plezant, maar ik neem ze altijd wel met een korreltje zout…
– Jij ook, Jorunn?
Jorunn Ja. Ik hoop ook dat het zo blijft. Op de duur gebruiken mensen gemakkelijk gemeenplaatsen als “Het was tof” of “Het was mooi”. Als er dan eens in detail wordt getreden, vind ik dat fijn. Interviews zijn ook interessanter als er iets speciaals gebeurt of gezegd wordt.Ik kan ook heel goed tegen slechte kritiek. Die kan je heel goed helpen om je fouten te verbeteren en om bij te sturen.
– Je zei daarnet : Als er iets speciaals wordt gezegd, en de twee andere dames zitten hier te knikken. Dus is er ooit wel iets speciaals gezegd.
Jorunn Niet in ’t bijzonder.Maar als de mensen je bijvoorbeeld zeggen dat de playlist goed in elkaar stak, dan is dat geen alledaags compliment. Dat is voor ons belangrijk.
– Die playlist maken jullie zelf?
Jorunn Ja.
Annelies. Ahum ahum.
– Aha. Dat was lovende kritiek voor Annelies.

Benny D’Haeseleer
(c) Rang 1 (Radio 1), 11 november 1999

(einde van Deel 1)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s