Laïs – Drie vrouwen als één stem (29/11)

GENT, Vooruit – Met een kort, staand concert in de concertzaal van de Vooruit opende Laïs een tournee die de groep de komende maanden in verschillende Europese landen brengt. Het nieuwe album ‘Dorothea’ stond centraal, en liet voluit horen hoe Laïs zijn ‘wereldmuziek’ in verschillende richtingen uitbouwt.

Twee nummers gaven aan waar de groep in de toekomst graag naartoe wil. Dat waren opener ‘Doran’ en een wondermooi ‘Les douze mois’. Niet toevallig twee trage, expressieve stukken waarin de klassieke songstructuur ondergeschikt blijft aan een donker atmosferisch lichaam, en de stemmen broos en zoekend laveren tussen dynamische schokken in.

Daartegenover stonden enkele swingende stukken waarmee Laïs elke zaal op zijn kop kan zetten. De nieuwe versie van ‘De wanhoop’ bij voorbeeld, waar de drie stemmen liever één stem werden en zich nestelden in een lekkere groove, die gemakkelijk tot trance voerde. Of ‘Le renard et la bellette’, al eindeloos gecoverd, maar live toch een kraker.

Tussen die experimentele en directe momenten weefde Laïs zijn andere liederen. Een zware ritmesectie bracht de muziek, die zeker tekstueel in andere tijden thuishoort, nader bij ons. Links en rechts stonden twee ervaren multi-instrumentalisten: Fritz Sundermann toverde veel effecten uit zijn elektrische gitaar, terwijl Hans Quaghebeur op draailier en accordeon voor de typische folkinkleuring zorgde.

De belangrijkste troef zijn evenwel de drie stemmen. Vaak neemt één ervan de leiding, gevolgd door een tweede, en even later een derde. Ze alterneren, voegen zich bij elkaar, laten weer los, dalen en stijgen naar believen, maken soms een klein foutje. Je vergeet er haast bij dat Laïs geen echte voorbeelden of traditie had, zijn identiteit integendeel opbouwde uit eigen ervaring en de inspiratie van enkele gelijkgestemde ensembles.

Alles samen stond de groep er, tenzij dan in de weinig zeggende bindteksten. De sterk gearrangeerde songs deden de teksten soms onverstaanbaar opgaan in de klank, maar vooral in de a capella momenten hoorden we dan weer die typische verhaaltjes over vrouwen en mannen, en hoe ze niet bepaald harmonieus met hun libido weten om te gaan.

Laïs zong uit de eerste cd enkel ‘De Wijn’ en ”t Smidje’. Dat laatste zijn ze moegezongen, zeggen ze, maar ook in de Vooruit bleek hoe ijzersterk en efficiënt het liedje (in een Kadril-arrangement) blijft. Het jonge studentenpubliek kon er nog veel langer naar luisteren, maar Laïs besloot er vrij snel een punt achter te zetten. Kwaliteit heeft geen uren nodig om zich te bewijzen.

Peter Vantyghem

© De Standaard Online, 01/12/2000

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s