Laïs in de Bourla – Een Feest! (4/12)

Antwerpen, Bourla – Gisteren hebben de meisjes van Laïs én hun voortreffelijke muzikanten ervoor gezorgd dat ik de rest van dit millennium op wolkjes kan lopen. Vóór het optreden zag ik papa Brosens al trots om zich heen kijken. De hele Bourla was tot de nok gevuld.

‘Kanneke’ zorgt voor vuurwerk
Het optreden begon voor vele toeschouwers bevreemdend met het loopje uit ‘Doran’. Vanaf de eerste noot was het echter raak. De meisjes beloofden er een feest van te maken en hielden woord. Na het kwikzilveren ‘Doran’ kwam het zeer middeleeuws klinkende ‘Marider’. Maar vooral vanaf het derde nummer ‘Kanneke’ sprong de vonk over. Wat volgde was een meeslepend Frans duo: ‘Comme au sein de la nuit’ en ‘Belle’.

A capella
Daarna werd een eerste maal teruggegrepen naar het cd-debuut ‘Laïs’ met ‘het Zoutvat’ met de ondertussen klassiek geworden zinssnede «gij prei wat zult gij mij hier wetten komen zetten». Het zoveelste hoogtepunt van de avond was ‘De valse zeeman’, gevolgd door het bevreemdende, maar wonderschone ‘Dorothea’.
De meisjesstemmen waren even zoet als de door hen bezongen godendrank in ‘De wijn’, dat door de hele zaal op warme herkenning werd onthaald.
Terug naar het nieuwe album dan met een drietal a capella gebrachte nummers: het zachte ‘Benedetta’, het ondeugende ‘Klaas’ en het ondertussen klassieke ‘Grand Jacques’.
De nieuwe versie van ‘De Wanhoop’ kon geen groter contrast vormen met het voorgaande trio. Laïs folkte niet, het rockte, tot spijt misschien van de folkpuristen, maar voor alle anderen een volgende hoogtepunt.

Laïs-lieveling: ‘Les 12 mois’
‘Les 12 mois’ werd door de meisjes aangekondigd als hun eigen lieveling en het moet gezegd: het was niet het meest toegankelijke nummer van de set, maar wel een van de nummers met het meeste groeipotentieel. Wie dacht dat Laïs ”t Smidje’ beu gezongen was, kon zijn oren niet geloven. Het meest gekende Laïslied klonk fris en stevig. De set werd afgesloten met het van Hedningarna geleende ‘Tina Vieri’, maar het was al voorspelbaar dat de groep nog niet naar huis kon.

Bissen
Twee bissen kregen we. ‘Le renard et la belette’ deed de logedeuren van de schouwburg klapperen. Het voltallige publiek ging staan en klapte en danste mee. ‘Tuuli’ deed de verbouwereerde toehoorders weer zitten en met open mond luisteren.
Het concert had nog veel langer mogen duren, maar de tweede bisronde beperkte zich tot het intens mooie ‘In this heart’.

Signeersessie
Na het concert, was het reppen naar het standje met de cd’s. Niemand wist of de meisjes gingen komen signeren, maar Nathalie, die bij mij voor het meeste kippenvel zorgde, werd al gauw gestrikt voor een signeersessie. Op Annelies en Jorunn was het iets langer wachten, maar de volhouders wonnen zoals altijd en kunnen nu prijken met een gesigneerde cd.
Ik heb de meisjes gisteren al eens bedankt voor de onvergetelijke avond, maar ik wil het hier nogmaals doen en iedereen oproepen om zeker de optredens in Tongeren en/ of Geel niet te missen.

Makkie

© Laïs Website, 5 december 2000

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s