«Romantiek kan ook bikkelhard zijn»

BRUSSEL – Wie de moeite neemt om te luisteren , zal merken dat een aantal teksten op ‘Dorothea’, de tweede cd van het Vlaamse folktrio Laïs, licht erotisch getint zijn. «”De symboliek en de verbloemende taal in die archaïsche teksten maakt die soms vreselijke onderwerpen minder hard,»” stellen Jorunn, Nathalie en Annelies, die de koffers hebben ingepakt voor een tournee in Nederland en Frankrijk. Maar eerst legden we hen op een prikkelend kussen van rode rozen…

De dubbele bodems in de teksten van de bloemenmeisjes van Laïs
Bij de voorstelling van de tweede cd van Laïs vorige maand in de Antwerpse zaal Monty, toen Jorunn Bauweraerts, Annelies Brosens en Nathalie Delcroix al meteen een gouden exemplaar van ‘Dorothea’ in handen kregen, was de zaal versierd met bloemmotieven. Bovendien bestaat er ook zoiets als de Dorothea-plantenfamilie, die door kenners ook wel eens ijzerkruidfamilie of ‘aizoaceae’ genoemd wordt, maar dat laatste zie ik je nog niet herhalen zonder over je tong te struikelen aan de toog in je stamkroeg. «”Het vinden van een goede titel was eigenlijk het moeilijkste van allemaal,»” vertelt Jorunn. «”Ons lievelingsnummers op de cd is ‘Les douze mois’, maar het cijfer 12 op de hoes is zo onpoëtisch en kort, en de volledige titel was dan weer te Frans. Uiteindelijk hebben we voor ‘Dorothea’ gekozen, omdat het een ouderwetse vrouwennaam is en ook ‘godsgeschenk’ betekent. We hadden graag het idee met de bloemen verder uitgewerkt in het cd-boekje, maar dat paste dan niet meer in de stijl van het geheel. Ik ben blij dat jullie voor deze productie voor rozen gekozen hebben, omdat dat toch een heel authentieke bloem is, van alle tijden en van alle volkeren. Rozen roepen romantiek op, en we zijn nogal drie romantische meisjes.»”

– Ha, romantiek! Op ‘Dorothea’ blijkt die nogal scherpe kantjes te hebben: een matroos die zijn verloofde bedriegt aan de andere kant van de wereld in ‘De valse zeeman’; het wijnmeisje Dianneke dat verkracht wordt in de single ‘(houd uw) Kanneke’ …
Annelies: «”Dat hoort er nu eenmaal bij. Romantiek is niet enkel soft, maar kan ook bikkelhard zijn. Het is echt niet zo dat we gefrustreerd zijn en daarvoor dat soort teksten uitkiezen. (lacht) In de oude liedboeken die we uitvlooien om inspiratie te vinden, staan wel meer liedjes met een gruwelijk verhaal. Weet je was ons wel aanspreekt in die archaïsche teksten? De symboliek en de verbloemende taal die wordt gebruikt, maakt die onderwerpen minder hard. Maar je moet dan ook een paar keer lezen voordat je snapt dat het kanneke dat Dianneke proper moet houden, helemaal niet van porselein of glas is. Ik ben er ook van overtuigd dat het grootste deel van ons publiek de dubbele bodem in de teksten wel zal zien en snappen waarover het gaat. Dat stoute, licht-erotische aspect van onze teksten ontgaat hen niet.»”
Jorunn: «”Hoe eng dat verhaaltje in ‘(houd uw) Kanneke’ ook is; een zinnetje als ‘hij drukte ze neder in het groene gras’ is toch superromantisch? In de realiteit zal het er ongetwijfeld minder zachtzinnig aan toe gegaan zijn op die wei.»”
Annelies: «Als we teksten zoeken, staat voorop dat ze goed in de mond liggen en iets boeiends van betekenis hebben. Oude Nederlandse teksten moeten we vaak nog een beetje bewerken, maar er zijn ook een boel oude Franse teksten te vinden. Die instuderen en zingen gaat ons heel goed af.»”

Het buitenland wenkt
Van de titelloze debuutplaat van Laïs werden in Vlaanderen 50.000 stuks verkocht en het album stond een vol jaar lang genoteerd in onze hitlijsten. Toen vorig jaar werd afgerekend, bleek ‘Laïs’ op de 21ste plaats beland te zijn in de lijst met de best verkochte cd’s van ’99. De folk van Laïs bleek ook in Nederland en Frankrijk in de smaak te vallen: bij onze zuiderburen gingen zelfs zevenduizend stuks van Laïs over de toonbank. Ook in Duitsland, Oostenrijk, Spanje en Portugal werd de debuut-cd uitgebracht, en voor de opvolger ruilden de meisjes het kleine label Wild Boar in voor de internationale reus Virgin. Met ‘Dorothea’ lijkt Laïs resoluut over de grens te blikken. «”Virgin beschikt over heel wat meer mogelijkheden om ons internationaal te lanceren,»” zegt Jorunn. «”Zeker wat betreft promotie. Er waren nog andere platenfirma’s geïnteresseerd om ons in huis te halen, maar uiteindelijk kozen we voor Virgin. Die beslissing had vooral met mensen te maken, want het klikte meteen. Maar we hebben ook nagedacht en ons niet enkel door gevoelens laten leiden. Onze muzikale zelfstandigheid was ook erg belangrijk. Er waren platenfirma’s die al bij de eerste ontmoeting uiteenzetten hoe ‘zij’ ons zagen. Terwijl het eigenlijk om ons ging, hè.»
«De keuze van de nummers staat bij ons echt los van alle marketingoverwegingen, hoor. We hebben niet speciaal vier Franse nummers op de cd gezet omdat we denken daar aan de bak te kunnen komen. Deze maand en in januari treden we op in Nederland, een zestiental concerten, en eind januari beginnen we in elk geval aan een tournee door Frankrijk, langs een zestal kleinere zalen. Er is wel degelijk concrete belangstelling in het buitenland, en voor ons is het eigenlijk een logische evolutie. We traden vroeger al op in Frankrijk en het zit er dik in dat we er nu echt kunnen doorbreken. We gaan zeker niet zweven, maar er is in onze agenda van 2001 wat plaats open gehouden mocht er méér goed nieuws uit het buitenland komen. En natuurlijk willen we volgende zomer graag weer op een aantal festivals staan.»”

«We zijn rock-‘n-roll!»”
– Afgelopen zomer kregen jullie de piramidetent in Werchter muisstil tijdens het festival.
Annelies: «”En dat lag zeker niet voor de hand. We vonden het vooraf allemaal erg spannend, maar we waren er toch niet zo gerust in. Vooral Nathalie niet.»”
Nathalie: «”Nee, maar ik ben uiteindelijk toch bijgedraaid omdat ik besefte dat we met de nieuwe nummers erbij een repertoire hadden opgebouwd dat wel kon voor Werchter. Het is een kwestie van de mensen aan het luisteren te krijgen en je set goed op te bouwen.»”

– Daar staan jullie dan als brave folkmeisjes. De sfeer op zo’n festival blijft natuurlijk wel een beetje rock-‘n-roll, met zatte tieners aan de dranghekken die schunnigheden staan te roepen en stagedivers die wild met armen en benen zwaaiend op het podium belanden…
Annelies: «”Wij zijn ook wel een beetje rock-‘n-roll, hoor. We gaan ons in elk geval niet anders voordoen tijdens een optreden dan we écht zijn. En van die heetgebakerde zatte jongens hebben we geen last gehad, net zo min als van overvliegende stagedivers. (lacht) Je moet de mythe van die rock-‘n-rollsfeer op zo’n festival ook wat nuanceren. Achter de schermen hadden we nauwelijks contact met andere artiesten omdat die blijkbaar liever in hun kleedkamers blijven zitten. We stonden samen met de zanger van Live aan te schuiven voor de lunch, maar wat zeg je in godsnaam tegen zo iemand? Maar we vonden het wél geweldig dat die gast van de Amerikaanse groep 16 Horsepower heel ons optreden naar ons heeft zitten luisteren. De rootsmuziek die zij maken, ligt me wel. Toen hij ons achteraf kwam zeggen dat hij het een geweldig optreden vond, dacht ik wel: ‘Wow!’ Hij hoeft dat niet te zeggen tegen ons, hè.»”

Geen Porsches of villa’s
Voor de productie van de nieuwe cd wilden de meisjes deze keer zelf de handen uit de mouwen steken. Ze deden ook een beroep op de gitarist van de groep, Fritz Sundermann. Hij is de zoon van orkestleider en jazzgitarist Freddy Sunder, die voor het orkest stond toen Liliane Saint-Pierre, Ingeborg en Pas de Deux het songfestivalpodium betraden. Zelf de productie van een tweede plaat doen, getuigt dat niet van een tikkeltje zelfoverschatting? «”Het was aanvankelijk niet de bedoeling het zelf te doen»”, zegt Jorunn. «”We hebben met verschillende producers gepraat, maar we kwamen er om diverse redenen niet echt uit. Maar aangezien we, zeker wat de zang betreft, de drang hebben onze zeg te doen, leek het ons nog niet zo’n gek idee om de productie in eigen handen te nemen. Ik denk dat we zelf het beste weten hoe we moeten klinken. Van een buitenlandse producer is geen sprake geweest, neen. Die bewaren we misschien voor onze derde cd.»”

– Kunnen jullie leven van Laïs?
Nathalie: «”Het is in elk geval nooit de bedoeling geweest om rijk te worden van Laïs. Zet alle ideeën over rode Porsches, villa’s met zwembad en luxueuze suites in het Hiltonhotel dus maar uit je hoofd. Het is niet zo dat we een vast maandelijks inkomen hebben. Als zelfstandige komt de ene maand meer geld binnen dan de andere, en dan moet je zorgen dat je niet alles in een keer uitgeeft. Dan verwen ik mijn vriend wel eens met een dure mountainbike van Laïs, dan heeft hij weer geen reden tot klagen. (lacht) Beschouw dat maar als een compensatie voor de avonden dat hij op de dochter past als Laïs aan het optreden is. Ik verwacht dat de komende weken niet gemakkelijk zullen zijn door die tournee in Nederland. Vaak zullen we na optredens toch terug naar Vlaanderen keren om te slapen en dan zal ik mijn dochter niet meer zien als ik thuis kom. Ze is nog maar twee jaar oud, dus ze beseft nog niet zo goed wat er allemaal aan de hand is. Dat wordt even op de tanden bijten, maar normaal gezien zie ik haar vaker en breng ik meer tijd met mijn dochter door dan ouders met een baan van negen tot vijf met hun kinderen.»”

Reportage: Steve Stevens
Foto’s: Sigfrid Eggers

© TV Expres, 12 december 2000

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s