Laïs laat publiek dansen op oude troubadoursliederen

AMSTERDAM – ‘Houd uw kanneke proper Dianneke, houd uw kanneke vast’. Welke popartiest zou het in zijn hoofd halen om met zo’n tekst aan te komen? De zangeressen van Laïs doen het en slagen er ook nog in het swingend te laten klinken.

Ook altijd gedacht dat je op tradionele volksmuziek niet kan dansen? Dan is het misschien tijd om de dames van Laïs uit het Belgische Kalmthout eens live aan het werk te horen. Met hun eigentijdse invulling van Vlaamse, Nederlandse, Franse, Scandinavische en Ierse volksliedjes zijn Jorunn Bauweraerts, Annelies Brosens en Nathalie Delcroix momenteel hard op weg de lage landen te veroveren. Na hun doorbraak op het Belgische Dranouterfestival, volgden al snel Nederlandse optredens op Pinkpop en Lowlands.

Zaterdag was de Amsterdamse Melkweg aan de beurt om met de Belgische hype kennis te maken. In bijna anderhalf uur liet het trio horen hoe trefzeker de groepsnaam is gekozen. Want Laïs betekent ‘stem’ en bij het Amsterdamse optreden was het volop genieten van de menselijke stem.
Vooral tijdens de a-capellanummers als ‘Klaas’ was de driestemmige samenzang een streling voor het oor. Niet voor niets complimenteerde Emmylou Harris hen na hun optreden op Dranouter met hun ‘engelenstemmen’.
Maar Lais verwijst ook naar de erotische troubadoursliederen uit de Middeleeuwen. En deze betekenis van de naam kwam aan bod in de vele ‘ondeugende’ songteksten die de Belgischen op hun publiek loslieten. Zo verhaalde ‘Klaas” van een jongeman die door zijn bezitterige moeder van een huwelijk wordt afgehouden en dan maar besluit om met zijn ‘fluit’ te gaan spelen.

Meeste indruk maakte echter de manier waarop Laïs erin slaagde traditionele nummers in een modern jasje te steken. Hoe loepzuiver en fraai de a-capellanummers ook waren, interessant waren vooral de composities waarbij de zangeressen zich bij lieten staan door een vierkoppige begeleidingsband. Met de klanken van de bas, drums, gitaar en draailier begon de muziek van Laïs pas echt te leven en veranderden de wat statische cd-versies in spetterende en dynamische livesongs. Daardoor ontaardden composities als ‘Doran’, ‘(houd uw) Kanneke’ en het titelnummer ‘Dorothea’ van de nieuwe cd in vrolijke danstaferelen, zowel op het podium als in de zaal. Zo slaagde Laïs erin de doelstelling (muziek van vroeger laten voortleven) te verwezenlijken en liet ze ook horen dat oud niet synoniem is met saai.

Reportage: Saskia Bosch

Met dank aan Corné Ooijman voor doorzending van ’t artikel.

© Trouw, 22 januari 2001

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s