HET COMPROMIS – «Ons zal je nooit in bikini in een mannenblad zien»

De tweede cd van het Vlaamse folktrio Laïs lijkt even hoog te scoren als de eerste – 50.000 exemplaren. Welke compromissen sluiten deze jongedames om modern te blijven met oude teksten, én om onder al die commerciële druk dikke vriendinnen te blijven?

20010200_feeling1Laïs bestaat uit drie jeugdvriendinnen. Jorunn (21), Annelies, (21) en Nathalie (24) veroverden met hun oud-Vlaamse teksten op folkmuziek niet alleen Vlaanderen, maar ook Nederland, Frankrijk en Spanje. Hun tweede cd Dorothea wordt in de pers beschreven als ‘folk met een hedendaagse kijk’, ‘rijk geschakeerd’, en ‘recht naar het hart’. De single Houd uw kanneke (proper Dianneke) hebt u zeker al gehoord. Op het podium stralen de vriendinnen een onwaarschijnlijke kracht uit. Hun verschillende stemmen lijken elkaar in de ether te betasten en samen te smelten. Ook tijdens het interview valt het me op hoe Jorunn, Annelies en Nathalie hun verschillende meningen naadloos weven tot één Laïs-verhaal.

– Welke compromissen hebben jullie moeten sluiten om met de tweede cd het succes van de eerste niet te beschamen? De verleiding moet er geweest zijn om commercieel te gaan doen.
ANNELIES: We hebben altijd tegen elkaar gezegd dat we het goeie aan de eerste cd niet mochten verliezen, maar zouden proberen er iets aan toe te voegen. Ik denk dat de stemmen geëvolueerd zijn en dichter naar elkaar zijn toegegroeid. Er is meer over nagedacht, we zijn er bewuster mee bezig.
NATHALIE: Omdat we nu met onze eigen muzikanten werken, vormen de zang en de muziek ook meer één geheel.
JORUNN: We durven de muzikanten tijdens de repetities meer te vertellen wat we willen bereiken, en we kunnen dat door de ondertussen opgedane ervaring ook beter verwoorden.

– Ik kan me voorstellen dat de druk bestaat om een bepaald imago uit te stralen. Geven jullie daaraan toe?
JORUNN: Daar denken wij helemaal niet bij na.
ANNELIES: We proberen gewoon onszelf te zijn.

– Jullie worden toch voorgesteld als mooie, krachtige jonge vrouwen?
ANNELIES: Niet bewust.
JORUNN: Dat we met drie vrouwen op het podium staan, straalt een kracht uit. Dat is normaal.

– Welk compromis zou je nooit sluiten om meer te verkopen?
ANNELIES: In onze bikini in een mannenblad staan.
JORUNN: Of uitbuiten dat we drie vrouwen zijn en gestylde foto’s laten maken.

– Kiezen jullie zelf jullie kleren voor optredens, cd-hoesjes, promotie…?
NATHALIE: We dragen de kleren die we ook in onze vrije tijd dragen.
JORUNN: En die kopen we zelf.

– Is er geen Laïs-dresscode? Lange rokken, sobere kleuren, geen overdadige make-up of juwelen?
ANNELIES: We treden ook op in jeans.
JORUNN: Dat is het verschil tussen ons en Milk Inc. of zo. Daar draait het meer om mode en foto’s in tijdschriften. Bij ons draait het om die drie stemmen. Ons uiterlijk heeft daar niets mee te maken en moet niet benadrukt worden.
NATHALIE: We zijn gewoon wie we zijn.

JORUNN: «ALS ER KLEINE SPANNINGEN ZIJN VOOR EEN CONCERT EN WE BEGINNEN SAMEN TE ZINGEN, IS DAT ZO HARMONIEUS DAT JE JE BETER GAAT VOELEN.»

– Jullie hebben op jullie tournees de laatste jaren elkaar echt goed kunnen leren kennen. Wie is de grappenmaakster van de drie?
ANNELIES: Nathalie. (gelach)
– De nonchalante?
NATHALIE: Jorunn, ze is nogal lui om haar teksten te leren en komt al eens te laat.

– De snoeper?
ANNELIES: Jorunn.
JORUNN: Ik? Ik eet geen snoep.
ANNELIES: Chocolaatje hier, koekje daar?
JORUNN: Nee! Ik snoep bijna nooit.
NATHALIE: Oké, ik zal de snoeper zijn, dan. We houden alle drie van gezelligheid en hapjes.

– En wie blijft het langst op bij tournees?
NATHALIE: Dat hangt ervan af, Jorunn of ik.
ANNELIES: Ik weet dat ik veel slaap nodig heb. Ik lig er dus vroeg in.
JORUNN: Ik heb ook veel slaap nodig, maar…
NATHALIE: Ik ben altijd bang van alles te missen.
JORUNN: Het gebeurt niet zo vaak, maar als ik ergens naartoe ga, wordt het zes uur ’s morgens. Ik ben een verschrikkelijk hangijzer, overal zie ik bekenden met wie ik wil babbelen.

– Sluit je dan compromissen: vroeger in bed om de volgende dag een betere stem te hebben?
NATHALIE: Annelies is gewoon de nuchterste in die dingen, zij maakt het niet bont wanneer dat niet mag. Jorunn en ik schuiven al eens uit misschien, maar het lukt altijd wel.
JORUNN: Als ik weet dat ik moet zingen, dan houd ik het roken en drinken wel beperkt.
– Jullie hebben op jonge leeftijd een veeleisende job. Welke compromissen moet je daarvoor sluiten? Hebben jullie bijvoorbeeld vriendschappen geofferd voor Laïs?
JORUNN: Ik wel. Het is jammer, maar ik heb een paar keer gemerkt dat vrienden het moeilijk hebben om even te bellen of af te spreken omdat we nu met Laïs succes hebben. Het is alsof er een barrière is ontstaan, alsof wij anders geworden zijn omdat onze kop in de kranten staat. De vrienden die overblijven zijn echt veel waard.
ANNELIES: Toch vind ik niet dat wij met onze neus in de lucht lopen.
JORUNN: Ik ga zelden nog naar feestjes. Ik moet misschien meer zelf het initiatief nemen. Maar als we in het weekend al eens een avondje thuis zijn, ben ik zo blij dat ik rustig een boek kan nemen, verstand op nul kan zetten en mezelf even kan terugtrekken in mijn eigen wereldje.

– Jullie hebben alledrie jullie studies opgegeven voor Laïs.
NATHALIE: Dat was een redelijk zware beslissing toen. Maar moest Laïs ophouden te bestaan, dan zou ik toch niet meteen weer kleuterleidster willen worden. Ik zit nu in dit wereldje; het gewone leven weer aankunnen, zou moeilijk zijn.

– Heb je geen spijt omdat jullie het zorgeloze studentenbestaan gemist hebben?
JORUNN: Ik soms wel. Ik zat erg graag op kot, heb me heel goed geamuseerd in Gent. Iedere avond een ander café en concert, dat was tof.
ANNELIES: Voor mij was het studentenbestaan stresserender dan deze job. Ik had veel werk en was erg zenuwachtig voor stages. Nu ben ik aan mijn eigen ding bezig en werk ik ook hard, maar dat weegt me minder zwaar.
JORUNN: Je bent erg gemotiveerd: het is je eigen ding. Studeren is leuk, maar het blijft nog altijd een beetje voor een diploma. Dit is duidelijk wat we zelf willen.

– En zou je relaties opofferen voor Laïs?
JORUNN: Weet je, verliefd zijn, daar kun je niet rationeel in zijn. Ik heb sinds een tijd een relatie met Fritz (Sundermann, de gitarist van Laïs’ vaste begeleidingsgroep, nvdr). Ik was daar nooit aan begonnen als het niet echt gemeend was en maar even zou duren. Ik heb er dus zeker over nagedacht. Het was echt zoeken: ik wou graag bij hem zijn, maar hoe moest het met Laïs?
ANNELIES: Ik had het daar in het begin wel moeilijk mee. Vooral Jorunn zei altijd dat we nooit aan een relatie binnen de groep mochten beginnen. Ik moest er heel hard aan wennen. En er zijn wel een paar woorden over gevallen, ja. Het zijn allebei enorme treuzelaars die veel te laat uit hun hotelkamer komen en zo, maar uiteindelijk, als we op het podium staan is er geen enkel probleem.
NATHALIE: Het zou een grotere ramp zijn moest het ooit uit raken tussen die twee. En ik moet zeggen, ik heb veel bewondering voor Jorunn. Ik zou dat niet kunnen. Om ook thuis nog met Laïs geconfronteerd te worden.
JORUNN: Ik kan daar ook niet tegen. Maar het heeft iets speciaals. Als je na de show arm in arm met je geliefde kan buigen voor het publiek.

NATHALIE: “MOEST LAÏS OPHOUDEN TE BESTAAN, DAN ZOU IK TOCH NIET METEEN WEER KLEUTERLEIDSTER WILLEN WORDEN.”

– Two is company, three’s a crowd, zeggen ze van vrouwen. Hoe houden jullie het al zo lang met elkaar uit?
JORUNN: Er is maar één truc: je grens weten te stellen, niet alles pikken van elkaar. Of er niet op ingaan, als iets je ergert. Dingen vertellen die je moet zeggen, maar ook bepaalde dingen verzwijgen. Dat is nogal moeilijk.
NATHALIE: Op tournees een aparte kamer. Als het kan. Om tot rust te komen.
JORUNN: ’t Is soms juist leuk als er geen drie kamers beschikbaar zijn.
NATHALIE: Soms eindigen we toch op één kamer als we er drie hebben. Maar als je lang onderweg bent, weten we alledrie dat het goed kan doen om eens alleen te zijn met een boek of een gsm.

– Weten jullie wat je de anderen moet gunnen tijdens de tournees?
NATHALIE: Annelies heeft het bijvoorbeeld graag dat je haar eens vastpakt, je moet haar op tijd knuffelen.
ANNELIES: (gniffelt)

– Hebben jullie leren kritiek geven op elkaar?
JORUNN: Ik heb het daar nog altijd moeilijk mee. Ik wil iets zeggen, maar durf het niet en zit dan een hele tijd te piekeren over hoe ik het best zou aanpakken. En op den duur ben ik zo zenuwachtig, dan zeg ik zomaar iets en dat slaat dan totaal nergens op. Dat komt dan verkeerd over en dan is het nog erger en durf ik helemaal mijn mond niet meer opendoen.
ANNELIES: We zien elkaar graag en willen elkaar niet kwetsen.

– In interviews zeggen jullie dat niemand van jullie drie de baas is. Hoe nemen jullie beslissingen?
ANNELIES: Als het twee tegen één is, winnen die twee. Of er wordt nog eens verder gepraat om een compromis te vinden waar we het alledrie mee eens zijn.
JORUNN: Iedereen moet ook wel eens toegeven. Ik vond de hoes bijvoorbeeld niet zo mooi, maar Annelies en Nathalie wel. Ik lig daar echt niet van wakker, dus oké dan maar.
ANNELIES: Ik denk dat je drie verschillende cd’s krijgt als je ons alledrie onze zin zou laten doen.
JORUNN: Maar bij ons telt juist Laïs, die eenheid. Wat ik nooit zou doen, is ons apart uitspelen. Zoals K3 die op het podium staan met elke een T-shirt met hun eigen gezicht op. En dan gaan ze na welk T-shirt het best verkoopt. Belachelijk.

– Jullie zijn als vriendinnen begonnen, maar jullie moeten dat ook blijven voor de job.
ANNELIES: Ja, dat is raar. We hebben eens ruzie gehad net voor een concert. Het zat er serieus tegen en dat moest dus opgelost worden. Het werd opgelost en we hebben een fantastisch concert gespeeld.
NATHALIE: zoals fantastische seks na ruzie.
JORUNN: ’t Is ook niet zo dat we alles uitpraten. Er zijn altijd wel kleine dingetjes waar je de moeite niet voor neemt, die je probeert te vergeten. En dat is opvallend: als er kleine spanningen zijn voor een concert en we beginnen samen te zingen, is dat zo harmonieus dat je je beter gaat voelen. Die stemmen vinden elkaar en dat is het belangrijkste.

– Creëert zingen een verbondenheid?
ANNELIES: Ja, dat vind ik echt.

– Alsof jullie drie stemmen samen een vierde persoon vormen?
NATHALIE: Dat zou een ongelooflijk mens zijn! Die wil ik wel eens ontmoeten. Het zou geen gemakkelijke vrouw zijn, maar wel een interessante.

Reportage: Luc Van Loon
Foto’s: Diégo (Hypno Visuals)

Laïs zit momenteel(¹) in Frankrijk, maar treedt op 16/2 op in Tongeren (info 012/39.38.00) en op 2/3 in Geel (info 014/57.03.41)

(¹) (= einde januari – mt)

Bron: Feeling, februari 2001

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s