Boterhammen op Laïsiaanse wijze

Brussel, Spanjeplein – Laïs concerteerde op woensdag 29 augustus op het Brusselse stadsfestival ‘Boterhammen in de Stad’. En Brussel zal het geweten hebben! Nooit geziene taferelen op ‘Boterhammen’. Voor het eerst moest het Spanjeplein afgesloten worden. Bordjes met ‘uitverkocht’ op de omheining. Vijfhonderd teleurgestelde fans die geen plaatsje meer konden bemachtigen.
En vooral… een schitterend Laïsconcert.

20010829_website3IETS GOED TE MAKEN
Nee, het was geen truttige bedoening op het Spanjeplein. Na het openingsnummer ‘Doran’, waar traditiegetrouw de set mee opende, had Jorunn het al voorspeld: «We hebben iets goed te maken voor ons optreden op Boterhammen in het Park, vier jaar geleden. Toen speelden we ons slechtste optreden. Vandaag gaan we ons allerbeste optreden geven.» En de groep hield woord.

SCHITTERENDE BEGELEIDERS
Moet het nog gezegd dat het trio met Hans, Ronnie, Bart en Fritz een kwartet schitterende begeleiders heeft. Zelden speelden ze zo geïnspireerd of zo strak, al naargelang de noodzaak. Snoeihard en swingend in de up-temponummers, ingetogen in de rustigere nummers. Een totale symbiose van zang en begeleiding: een lust voor het oor.

STERKE STEMMEN
Wat de prestaties van Nathalie, Annelies en Jorunn zelf aangaat kun je alleen maar lof opbrengen voor de gedrevenheid waarmee ze tekeergingen. Bij ‘Marider’ en ‘Kanneke’ was het – ondanks een loden hitte die de aanwezige toeschouwers duidelijk parten speelde – swingen geblazen.
Het a capella drieluik ‘Comme au sein de la nuit’, ‘De wereld vergaat’ (mooi om dit pareltje nog eens te horen) en de Coope-Boys-Simpson-cover ‘Polly on the Shore’ (dit nummer verdient zondermeer zijn vaste plaats in de set) werden vlekkeloos gebracht.
‘De Wijn’ en ‘Dorothea’ zorgden opnieuw voor lichte deining in het ondertussen roodverbrande publiek.

20010829_website2LE GRAND VENT – HÉT ZOMERNUMMER
Het trio was gehuld in een zomerse outfit. Nathalie in zwarte blouse en bloemetjesjurk, Annelies in lichtblauwe jeans met bijpassende blouse en Jorunn in witte jeans en mouwloze zwarte trui. En op-en-top zomers klonk de door Sundermann prachtig herwerkte versie van ‘Le grand vent’, oorspronkelijk een a capellanummer, maar nu in een kleurrijk reggaejasje. Een eerste hoogtepunt. Heerlijke laidbackmuziek; Manu Chao op zijn Laïs’. Mocht dit nummer begin juli zijn uitgebracht, dan had het waarschijnlijk ‘Me gustas tu’ naar de kroon gestoken. ‘Le grand vent’ blijft onlosmakelijk verbonden met deze schitterende augustusmaand 2001.

LES DOUZE MOIS – MAGISTRAAL
‘Les douze mois’ hoeft geen inleiding meer. Van het allereerste begin – met donkere paukenslagen – over schitterende ingetogen zang en gitaarintermezzo – tot de uiteindelijke climax, is dit een monument in het oeuvre van Laïs. Een song die na tientallen beluisteringen nog altijd staat als een huis. Die je nog altijd doet huiveren van muzikaal genot, ondanks de gloeiende zonnestralen. Die je nog altijd met een verpletterend gevoel achterlaat. Nu al een regelrechte klassieker waar de groep terecht trots op mag zijn.

ROLLERCOASTER-FINALE
Je krijgt amper tijd om je emoties de baas te raken. Er volgen snoeiharde, opzwepende versies van ‘De Wanhoop’ (metalfolk) en ”t Smidje’ (opnieuw met veel enthousiasme en élan gebracht). De Hedningarna-cover ‘Tina Vieri’ klinkt ruig en rauw zoals het hoort, met bijpassende woeste finale. Spetterende klanken die je in extase brengen…

BALLADE VAN BOON – ORGELPUNT
Op ’t moment dat Jorunn ‘Ballade van Boon’ aankondigt, weet je dat dit het orgelpunt is van het Laïsconcert. Bart neemt de synthesizerpartij voor zijn rekening, terwijl de meisjes de poëtische, tedere tekst vertolken. Een diamant om het optreden af te sluiten. Tijdens het instrumentale deel van ‘Ballade van Boon’ verdwijnt het drietal van de stage…

BISSEN
…om, samen met hun begeleiders nog even terug te komen voor enkele bissen.
‘Le renard et la belette’ blijft in de Laïsversie fris klinken.
En voor ’t eerst sinds (té?) lang wordt door het trio ’t Zoutvat’ nog eens bovengehaald.
Exit Laïs. Exit Boterhammen. Exit de Laïszomer van 2001. Het was prachtig.
Leve ‘Le grand vent’?
Leve ‘Leffingeleuren’ en de najaarsconcerten?

mt
foto’s © Website AB
© Laïs Webstek, 29 augustus 2001

* * *

SFEER VAN ZITTEND CONCERT

20010829_website1BRUSSEL – Als je deze namiddag in Brussel rondliep, en je zag roodverbrande neuzen annex voorhoofden, dan kon je er donder op zeggen dat ze naar Boterhammen geweest waren.
Het was overigens even wennen, zo’n dagconcert in openlucht, zonder lichtshow, maar de muziek klonk alweer vertrouwd als altijd, en de meisjes hadden er duidelijk zin in. Na het beginnummer ‘Doran’ beloofde Jorunn het allerbeste Laïsconcert ooit.

APRÈS-LUNCHGEVOEL?
Dat was jammer genoeg een beetje buiten het iets te tamme publiek gerekend. Was het het après-lunch gevoel, was het de brandende zon? Ik weet het niet, maar op bijna geen enkel moment kregen ze het publiek echt op hun hand. Gedanst werd er dan ook bijna niet, behalve door een paar die-hards op de eerste rijen en door ondergetekende.
Geluisterd werd er wél, en de muziek werd duidelijk gesmaakt door de aanwezigen, alleen was het meer de sfeer van ‘zittend concert in een cultureel centrum’ dan ‘festivalitis’.

SUBIET TERUG …
Toen Annelies ‘De Ballade van Boon’ aankondigde als hun laatste nummer, klonken er teleurgestelde kreten uit het publiek. Reactie van Annelies: «Misschien komen we subiet nog wel eens terug». Algemeen gelach, en toen zat de stemming er ineens wél wat meer in.

SLAPPE LACH
Bisnummers kwamen er dus ook, met als eerste een gedreven uitvoering van ‘Le Renard et la Belette’, nog altijd mijn live-favoriet. Daarna gingen de muzikanten het podium af (géén ‘Walk like an Egyptian’ deze keer), en stonden de meisjes eventjes te smoezen. Na de discussie zetten ze ”t Zoutvat’ in. Waar ze halverwege ineens door hun tekst vielen, en de slappe lach kregen – en met hen de helft van het publiek. Na een hoop gefluister en handengewapper persten ze er dan toch de laatste strofe uit, met een (vrij valse) muzikale outro erbij. Grappig.

Ann
© Laïs Webstek, 29 augustus 2001

* * *

DE MEISJES VAN LAÏS ONZICHTBAAR !!! KLANK MAAR GEEN BEELD !!!

Een rustig wandeling in de zon van het Brouckèreplein naar het Spanjeplein om Laïs te zien en te beluisteren… de ouderdom heeft zo z’n rechten.
Aan de eerste ingang zo’n honderd man voor een gesloten poort. Tweede ingang idem dito … «”Dan probeer ik het wel langs de andere kant»: zelfde resultaat. Bij de vierde gesloten ingang dan toch maar besloten het op te geven en daar maar te blijven staan. Gelukkig in de schaduw.

SOLD OUT
Op de hekkens hingen er berichtjes in witte tekst op een onheilspellende zwarte ondergrond : «UITVERKOCHT – SOLD OUT». Het grootste deel van het concert heb ik gehoord, leunend tegen de zijgevel van het Ibis-hotel, en toch nog genoten: je moet dus niet vragen hoe goed de meisjes wel waren! Uiteindelijk begonnen er rond twee uur wat mensen het plein te verlaten, zodat na verloop van tijd iedereen naar binnen mocht. Nog net op tijd om Nathalie van het podium te zien verdwijnen aan het einde van de ‘Ballade van Boon’.

ONDERTITELING
Gelukkig was het publiek op dat ogenblik toch uit zijn lethargische slaap geraakt, en was er voldoende applaus om Annelies haar belofte («misschien komen we subiet terug») te laten nakomen, en heb ik aan het einde van het concert toch nog beeld gehad… alhoewel de ‘ondertiteling’ even wegviel tijdens ‘Het Zoutvat’.

GEÏNSPIREERD
Ondanks alles heb ik echt genoten, niet gehinderd door de wervelende podiumact. De meisjes hadden er blijkbaar plezier in, en persoonlijk vond ik de drummer echt geïnspireerd, beter dan in de Bourla of Kalmthout. Op klaarlichte dag verliezen enkele nummers wel een beetje van hun betovering. Misschien de volgende keer een zonsverduistering of een tropisch onweer bestellen?

Eddy
© Laïs Webstek, 29 augustus 2001

* * *

STORMLOOP VOOR ENGELENZANG – OPTREDEN LAÏS ZORGT VOOR OVERROMPELING.

BRUSSEL – Op de derde dag van Boterhammen in de Stad moest het Spanjeplein voor het eerst helemaal worden afgesloten. De komst van de populaire folkgroep Laïs zorgde voor een niet gekende stormloop. Om twaalf uur is het al over de koppen lopen op het plein.

Rond één uur beslist de organisatie niemand meer op het plein toe te laten. De poorten gaan onverbiddelijk dicht. Aan de afgesloten ingang staan nog enkele honderden teleurgestelde fans te wachten.

Onder fel gejuich zet de groep het eerste nummer in. De engelenzang van Nathalie, Jorunn en Annelies weergalmt over het Spanjeplein. Ze hebben naar eigen zeggen nog iets goed te maken op Boterhammen, omdat ze tijdens hun vorige optreden volledig door de mand zijn gevallen. De hits ‘Dorothea’ en ‘Kanneke’ zorgen voor het nodige handengeklap.

Tom PEETERS
© Het Nieuwsblad, 30 augustus 2001

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s