CC Hasselt live

HASSELT, 6 oktober, CC – Reikhalzend werd uitgekeken naar de nieuwe concerttournee van Laïs. Gisteren bewezen Annelies, Jorunn en Nathalie dat ze hun wortels geenszins verloochend hebben. Integendeel. Geen opvallend decor om de aandacht af te leiden. Een sobere lichtshow om hier en daar te accentueren en te versterken. En meer dan ooit de stem(men) als centraal bindmiddel doorheen een bijna twee uur durend muzikaal evenement. Met andere woorden, de verwachtingen over de hele lijn ingelost. Zelfs overtroffen…

BEKLIJVENDE MOMENTEN
Minstens twee erg beklijvende momenten. Niet toevallig aan het begin en het einde van de avond.
Één beeld dat op je netvlies gebrand blijft: het begin van het concert met drie meisjes rond één microfoon, één spot op hen gericht. Zonder bindteksten, met enkel een stil bedankje tussendoor, een aaneenschakeling van een drie- à viertal a capellanummers. Doorheen het concert zal dit openingsmoment je niet meer loslaten. Het vormt de essentie van wat Laïs is en zal blijven: drie stemmen, perfect op elkaar ingesteld en in elkaar glijdend. Heel sterk en onvergetelijk.
En héél op het eind van de avond, als tweede toegift, het onaards mooie ‘Tuuli’, in een volledig verduisterde zaal: drie meisjes, op de voorste rand van het podium, zonder micro’s, in een muisstille zaal.
Tussen deze twee scharniermomenten een aaneenschakeling van vocale hoogstandjes, introductie van nieuwe nummers, een met veel zorg opgemaakte playlist, en een echte theatershow die bewust opgedeeld is in twee gedeeltes: een eerste deel dat vooral a capellanummers en akoestisch begeleide nummers omvat, een tweede dat meer de ruige toer opgaat.
En nóg aangenaam verrassende nieuwigheden waren totaal herwerkte versies van ‘De Wijn’ en ‘Het Zoutvat’. Alvast aftellen voor de al lang verwachte a capella-cd. Dit wordt ongetwijfeld een parel.

AKOESTISCHE SET – PRACHTIGE NIEUWE EIGEN COMPOSITIES
In het ‘akoestische’ deel van de set krijgen twee eigen nummers een plaatsje op de playlist. ‘Rinaldo’, een splinternieuw lied dat het drietal gecomponeerd heeft naar aanleiding van hun vakantietrip naar Turkije in april ll. – is een aanstekelijk uptemponummer. Er zijn een aantal Arabische invloeden in verwerkt. Fritz bespeelt een speciaal hiervoor aangekochte saz, een authentiek Arabisch snaarinstrument met een intrigerende klank.
‘Al Beole 17’, tot stand gekomen tijdens hun repetitiesessie in de Ardennen begin september (en verwijzend naar het adres waar ze verbleven), is een heerlijke woordengoochelarij geënt op een mooie melodie; een schitterend sfeernummer. Twee voltreffers die bewijzen dat het drietal ook compositorisch bijzonder sterk staat!
De opbouw van het eerste deel is overigens schitterend. Van de loutere a capellanummers wordt er naadloos overgegaan naar een akoestische set met invoeging van telkens andere instrumenten. ‘Marider’ besluit het eerste deel in volle akoestische bezetting.

ELEKTRISCH VERSTERKTE SET – OP DE RUIGE TOER
In het tweede deel wordt resoluut gekozen voor een ruigere aanpak, die enkel onderbroken wordt door enkele a capella-hoogstandjes (‘Polly’, ‘7 Steken’).
Van het bekende intro van ‘Doran’, waarmee deel twee begint, tot ‘Tina Vieri’, de spetterende Hedningarna-cover en afsluiter van het officiële gedeelte, wordt er gerockt als de beesten. ‘De Wanhoop’, ”t Smidje’ en het eerder genoemde ‘Tina Vieri’ worden met ongekende power de zaal ingeslingerd.
Moet het nog gezegd dat de begeleidingsgroep opnieuw een zeer sterke prestatie neerzet. In het eerste deel minder opvallend, maar in het, meer op folkrock en powerfolk gerichte, tweede deel des te prominenter. Ronnie (drums, percussie) en Bart (contrabas en elektrische bas) die de ijzersterke basis vormen voor de solo-escapades van Fritz (diverse gitaren) en (in het folkmilieu overbekende) accordeonist Didier Laloy. Laloy zorgt er overigens voor dat de klankkleur van bepaalde nummers – accordeon in plaats van draailier – licht wijzigt.

BALLADE VAN BOON – TUULI
Van de ‘Ballade van Boon’ heb ik voor ’t eerst live mogen genieten op ‘Boterhammen’. De poëtische tekst van Frank Vanderlinden blijft beresterk. Ondertussen is het lied nog gegroeid, zijn de zangpartijen beter geworden, wordt er nóg beter gesoleerd tijdens het lange, bloedstollende outtro.
En als je dan verwacht dat je alles gehad en gezien hebt, krijg je die korte, maar schitterende afsluiter, die het Zweedse origineel ver in de schaduw stelt. Magistraal slot…

mt
© Laïs Webstek, 7 oktober 2001

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s