Holland Tour – Uden

De Pul, Uden, 20 januari – Voor ons eerste Laïsconcert van 2002 trokken we de Nederlandse grens over naar het Noord-Brabantse Uden. Ons vorige Nederlandse avontuur (Nighttown, Rotterdam) was ons niet helemaal voor 100% meegevallen en we hoopten dit keer wel een talrijk en vooral enthousiast Nederlands publiek te ontmoeten. En we kunnen jullie al meteen zeggen: het was de moeite (van een verre verplaatsing) waard. Als dit optreden de trend zet voor de rest van het jaar, dan zitten we goed.

Gezellige club-zaal
Terwijl er in Haarlem lange rijen wachtenden stonden aan de kaartenverkoop, viel dat in Uden gelukkig nogal mee. Lange rijen stonden er niet, maar wachten moesten we wel. De zaal leek ons op het eerste zicht heel klein en toch nog niet eens voor de helft gevuld. Het was zo’n klein, maar gezellig club-zaaltje. Het soort zaaltjes dat Laïs inmiddels eigenlijk al is ontgroeid. In Vlaanderen zou dit al wekenlang van tevoren zijn uitverkocht. Maar voor Nederland, waar men Laïs blijkbaar toch volledig aan het ontdekken is, was dit prima. Het heeft een aparte charme.

Toogzitters terechtgewezen
Het eerste a-capella-nummer van de set, ‘Benedetta’ ging bijna volledig de mist in door het gelal en gebrul van enkele herriemakers aan de bar. Uiterst irritant, wat hen zowel door het wel geïnteresseerde publiek als door de band zelf dan ook werd duidelijk gemaakt. Een prachtige repliek van Jorunn en Annelies trouwens, die hun volgende nummer ‘Comme au sein de la nuit’ aankondigden als handelend over «”luidruchtige individuen aan de toog, die even goed hun pint ergens anders zouden kunnen gaan drinken.»”
Dit had merkbaar invloed, want tijdens en na ‘Comme au sein..’ was de stilte zo oorverdovend dat Annelies van pure verbazing het volgende nummer, ‘De valse zeeman’ vergat aan te kondigen (een beklijvend mooie versie overigens).

«Te lang vakantie genomen!!»
Het optreden van Laïs was erg goed, zoals we dat gewend zijn. Soms misschien wat te ontspannen. Ook nu weer liep het bij “het Zoutvat” tekstueel mis. En ook op andere momenten in de set werd te laat of te vroeg ingevallen. «We hebben iets te lang vakantie gehad», merkte Jorunn laconiek op. Maar het kon niemand echt iets deren, want de meisjes maakten er een spetterende set van.
Een bijzondere vermelding verdient, ons inziens, Didier Laloy, die een meer dan waardige vervanger van Hans Quaghebeur is en veel bijdraagt aan de sfeer van een aantal nummers. De man speelt accordeon zoals geen ander!

Rondedans in publiek

In de loop van het optreden maande Annelies iedereen aan om zich duchtig in beweging te zetten, wat ook prompt werd opgevolgd. Dat werkte blijkbaar aanstekelijk op de meisjes. Tijdens ”t Smidje’ kwamen Annelies en Jorunn het podium afgestapt om hun rondedansje temidden van het uitbundige publiek uit te voeren. Het onvermijdelijke gebeurde. De klauterpartij om tijdig terug op het podium te geraken duurde iets te lang. Nathalie moest in haar eentje verderzingen, terwijl de twee anderen nog op het podium zaten. Hilariteit alom.

Sfeer
De sfeer zat er duidelijk in en er werd afgesloten met een daverende ‘Tina Vieri’.
Daarna werd de band tot tweemaal toe teruggeroepen. Eerst voor ‘De ballade van Boon’. Daarna volgde ‘Le renard et la belette’. Geen pinkendans in het publiek deze keer, wel door Annelies en Jorunn on stage. Nathalie zag dit gepinkel minder zitten.
Na lang aandringen en smeken uit het publiek keerde het drietal terug voor ‘Tuuli’. De aanvankelijke aarzeling bij de meisjes bleek terecht. Ook nu weer konden enkele toogzitters het niet nalaten om luidkeels hun desinteresse te tonen. De meisjes stapten daarop vrij demonstratief al ‘uitzingend’ het podium af. Het wél geïnteresseerde publiek bedacht hen met een oorverdovend applaus en de individuen aan de bar werden bedacht op boegeroep.

Geslaagd concert
Ondanks enkele spijtig voorvalletjes en teksthaperingen toch een zeer geslaagd concert van Laïs in Uden. Fijn ook om aan de reacties van het publiek te merken dat Nederland Laïs ontdekt en dat zij die Laïs reeds kenden, hen duidelijk koesteren. Op enkele uitzonderingen na hadden we een zeer enthousiast publiek, zowel bestaande uit geestdriftig meelippende ‘kenners’ als uit mensen die niet wisten wat ze voorgeschoteld zouden krijgen, maar het optreden duidelijk konden smaken. Enige domper op de feestvreugde waren degenen die blijkbaar enkel naar concerten komen om geestrijke drank te nuttigen en luidkeels hun aanwezigheid kenbaar willen maken in plaats van te genieten van de aangeboden muziek.

N.B. Misschien een ideetje voor de verjaardag van Nathalie binnenkort: een soort autocue of een groot bord met de tekst van ”t Zoutvat’ als hulp tijdens optredens?

Voorprogramma: Emmy
Het voorprogramma werd verzorgd door Emmy, een singer-songwriter die aan de Rockschool studeert. Haar optreden kon na enkele technische mankementjes van start gaan. Het meisje heeft een heel mooie stem, maar de liedjes leken allemaal nogal erg op elkaar. Sympathiek was dat iemand haar na het liedje ‘Give me a dollar’ daadwerkelijk een dollar kwam brengen.
Ook zij kreeg af te rekenen met een wel erg luidruchtig en ongeïnteresseerd publiek aan de bar. Vooral dit laatste stoorde haar blijkbaar enorm (en trouwens haar niet alleen). Nochtans deed ze het zeker niet slecht. Doorzetten, Emily, zouden we zeggen.

© Hans, Markec – Laïswereld, 22 januari 2002

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s