GESLAAGD VADERMOORDCONCERT van NATHALIE (28/3)

Leuven, Stuk Studio – Ik ben getuige geweest van een “Vadermoord”. En ik heb er nog van genoten ook. Zoals je al op de site en in de mailinglist kon lezen gaf Nathalie Delcroix een soort “tribute”-concert voor één van haar idolen: Dolly Parton.

20020329_website1Kort maar goed concertje
Alhoewel ik niet zo meteen een hevige country-fan ben, besloot ik toch eens een kijkje te gaan nemen in het Stuk (in mijn studententijd nog met een ‘C’, nieuwe spelling misschien ?). Gewoon om nog eens de Leuvense studentenstadsfeer op te snuiven en omdat ik eigenlijk wel benieuwd was hoe Nathalie het er zou van af brengen.
Het werd een kort, maar goed concertje. Eigenlijk helemaal in de sfeer waarin ik het een beetje gehoopt en verwacht had: heel ongedwongen en losjes (zoals het nieuwe kapsel) en met een erg ontspannen ogende Nathalie.

20020315_website2Groter stembereik geen probleem
Of was dit misschien enkel schijn, want het begin verliep tamelijk chaotisch met vergeten en onvindbare tekstbladen, omgekieperde glazen water en een valse start. Maar in de sfeer van alles mag en alles kan, nam het publiek dit er graag bij en het zorgde voor een aparte charme.
Nathalies vooraf aangekondigde angst voor het “grotere stembereik” van Dolly Parton bleek bij sommige nummers niet helemaal ongegrond, maar ze bracht het er zeker niet slecht vanaf. De stem van Nathalie klinkt een beetje ruwer, minder zoeterig dan die van Dolly Parton, maar voor mij vormt dat helemaal geen probleem.

Ruben Block op gitaar
Oorspronkelijk stond Daan Stuyven geprogrammeerd voor de begeleiding op gitaar. Daan had echter de avond daarvoor reeds zijn “vaders”, Depeche Mode, omgebracht en was daar blijkbaar zo ziek van geworden dat hij verstek moest laten gaan. Hij werd echter op een waardige manier vervangen door Ruben Block van AngeliCo. En die had er blijkbaar wel zin in.

20020329_website2Playlist: Parton, Williams, Dylan
De playlist bevatte eigenlijk niet zo gek veel echte Dolly Parton-nummers en was bijna volledig zoals aangekondigd in het interview in De Morgen: Love Is Just A Four Letter Word van Bob Dylan, Jambalaya van Hank Williams, een mij onbekend nummer (Sorry, ik ben niet echt een Country-kenner) en tenslotte de Dolly-hits Nine To Five en Jolene. Bij dit laatste nummer werd de versterking ingeroepen van Guy Van Nueten, die net voordien aan de piano Bach zijn nek had omgewrongen (niet dat hij dat zo slecht deed, maar het programma heette nu éénmaal “Vadermoord”).

20020329_website3Bissen met Martine Van Hoof
Daarna volgde nog een, zo goed als vooraf aangekondigd, bisnummer. Nathalie riep daarvoor “iets klein, blond en knap dat goed kan zingen” op het podium en dat bleek haar goede vriendin Martine Van Hoof (ook van AngeliCo) te zijn. Met zijn drietjes (Nathalie, Ruben en Martine) brachten zij als afsluiter de Hank Williams-klassieker I’m So Lonesome I Could Cry.

Echte “vadermoord”
Zo ‘lonesome’ zal Nathalie achteraf wel niet geweest zijn, want Annelies en Jorunn waren in het publiek aanwezig om hun collega te komen aanmoedigen. Net als vader en moeder Delcroix trouwens.
Tijdens het optreden was Nathalie al een hele tijd op zoek geweest naar haar vader in het publiek, want er was haar verteld dat ze die moest gaan vermoorden.
Gelukkig maar dat die man ook snel kan fietsen!

*Hans*

Nathalie zong nummers van Dolly Parton, Hank Williams en Bob Dylan
Stuk Studio, Leuven, 28 maart

© Laiswereld, 29 maart 2002

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s