Maandelijks archief: september 2002

Openingsavond Leuvens cultuurseizoen met Jumbalaya (14/9)

LEUVEN, Stadsschouwburg – De openingsavond van het nieuwe Leuvense cultuurseizoen mag als zeer geslaagd beschouwd worden. De schouwburg zat goed vol voor Jumbalaya, een country-project rond een aantal gerenommeerde zangeressen. Als toetje achteraf kregen we een optreden van de Brussels-Gallicische muziek- en dansformatie Foliada. En om dat alles door te spoelen, was alle drank die avond gratis.

20020902_website1’t Jumbalaya-concert was bij momenten erg goed. De drie zangeressen wisselden elkaar om de drie liedjes af. Dit zorgde voor enigszins voorspelbare variatie.

De eerste verrassing van de avond was Chris Mazarese. Ik kende haar niet, maar ’t bleek om een jongedame te gaan die zich op een podium gewéldig thuisvoelt en heel spontaan het publiek meetrekt. Haar stemgeluid mocht er ook zijn, een lage stem met veel soul en blues erin. En een goed gevoel voor humor.

Tweede verrassing was Eva, die in haar eerste nummer plots – zoals het de oerauthentieke Amerikaanse country betaamt – begon te jodelen. En ze deed dat heel overtuigend. Later gaf ze ook nog een geweldig ‘Jerusalem tomorrow’ ten beste, een parlandolied waarin ze uitpakte met een heerlijk, vettig, halfdronken Amerikaans accent.

Voor wie Nathalie aan het werk gezien heeft tijdens ‘Vadermoord’ eerder op ’t jaar was het gebrachte repertoire minder een verrassing. Ook nu zong ze ‘Jolene’, ‘Love is just a four letter word’, ‘Working 9 to 5’ en natuurlijk… ‘Jambalaya’. Het duet met Eva op ’t einde was erg mooi! Nathalie heeft zich intussen een verzorgd Amerikaans accent aangemeten. Ze zag er beeldig country uit in een rok en bloes met bescheiden decolleté. Naar goede gewoonte leek ze op het podium de meest onzekere van de zangeressen, maar dat maakt haar ook charmant.

De liedjeskeuze ging breed, was afwisselend en omvatte oude countrynummers van o.a. Hank Williams, Dolly Parton, Bob Dylan, Johnny Cash, K.D. Lang, Gillian Welch, Emmylou Harris. De muzikanten toonden zich een gewillige begeleidingsband, met maar af en toe een gitaarsolootje van Wigbert of een heerlijk bluegrassfiddeltje van Geert Waegeman.

Eén ding begrijp ik niet zo goed: Nathalie heeft een geweldig mooie kopstem. Waarom zong ze zoveel ‘lage liedjes’? Slechts af en toe ging ze de hoogte in. Enkele nummers hadden volgens mij mooier geklonken als ze enkele noten hoger waren gezet.
Daarnaast zongen Chris, Nathalie en Eva alledrie met een redelijk gelijkend timbre en dat maakte dat de variatie in het geheel soms wat zoek was. Hoewel we drie bijzonder goeie zangeressen aan het werk hebben gezien, miste ik soms de vierde, Martine Van Hoof, die een heel ander stemgeluid heeft. Maar al bij al hoor je mij niet klagen. Het was een zeer fijne avond.

Eén ding nog: per optreden komen maar drie van de vier zangeressen aan bod. Als je absoluut Nathalie en/of Eva wil horen, check je best eerst vooraf welke zangeressen die avond op het podium zullen staan.

Sterrekruid
© Laiswereld, 15 september 2002

Verdere Jumbalaya-concerten in september
19/9, Schoten, De Kaekelaar, 20.00u (03/658 55 12)
20/9, Zedelgem, De Groene Meersen, 20.00u
21/9, Mechelen, Stadsschouwburg, 20.15u
26/9, Vilvoorde, CC Het Bolwerk, 20.30u

Jumbalaya-info op BelgianMusic.net

Advertenties

'Tjanne' onuitgegeven Laïs-nummer

‘Traditionele Muziek in Vlaanderen’ is een interessante muziekcompilatie uitgegeven door Eufoda, Klara en de Vlaamse Gemeenschap. Ze omvat acht cd’s. Op de laatste cd, ‘Mogen wij vreemd gaan? – Volksmuziek van nu’ staat een onuitgegeven lied van Laïs. Het trio brengt ‘Tjanne’, een oud lied opgetekend door E. de Coussemaker. Annelies, Jorunn en Nathalie trekken alle registers open: volledig a capella, prachtig gezongen, met een leuke verrassende tempowisselling aan het einde – en kippenvel als resultaat!
(Markec)

Nathalie op nieuwe single van Admiral Freebee

Het mag dan al vrij stil zijn op het Laïs-front, Nathalie lijkt de bedrijvigste wat betreft de nevenprojecten de laatste tijd. Naast de vijf “Jumbalaya”-concerten deze en de komende weken blijkt ze ook mee te zingen op “Ever present”, de nieuwe single van Admiral Freebee.
Enkele jaren geleden haalde deze Freebee de finale van Humo’s Rockrally en vorig jaar kreeg hij zelfs een plaatsje in één van de tenten van Dranouter. Je kan zijn stijl klasseren bij de iets ruigere rock.
De single was onlangs te beluisteren op Stu Bru en ik vond het verre van slecht.
Voor de fans van Nathalie zeker een aanrader. Haar stem komt ook in dit genre zeer goed tot haar recht (Hans).
De voorziene Belgische releasedatum voor de single ‘EVER PRESENT / THERE’S A ROAD’ is 23 september. Ze wordt uitgebracht bij Universal (Catalogusnr. 0193132).
(Evita)

Jumbalaya – Countryfolkformatie rond Nathalie, Eva, Chris en Martine

Zaterdag 14 september is de Leuvense schouwburg the place to be met een uniek concert van de groep Jumbalaya. Jumba wat? Jumbalaya, yes! Een of misschien dé combinatie van de toekomst met een schare aan fameuze topmuzikanten uit dit Vlaanderen. Zij duwen zich maar al te graag in de rol van begeleidingsband voor niemand minder dan drie fluwelen ijzeren damesstemmen. Nathalie Delcroix (Laïs), Eva De Roovere (Kadril, Oblomow,…) en Chris Mazarese (Cherchez la Femme) brengen nummers uit de country, blues en folktraditie, steken ze in een hedendaags jasje en laten ze heerlijk swingen.

20020911_website1Jumbalaya – Wie en wat?
JUMBALAYA is een initiatief van Bart Buls (bass) en Ron Reuman (drum & percussie). Beiden verdienden reeds hun sporen: Bart vult geregeld het grote scherm bij de Laatste Show Band, Carlos Nunez, Jo Lemaire… en Ron is vast groepslid van (o.a.) Laïs, Kadril, Cherchez la Femme…
Aan dit countryproject verlenen volgende grote namen eveneens hun creativiteit. Wigbert van Lierde nam in het verleden reeds meerdere gitaren ter hand, en velen zullen hem kennen van de hit ‘Ebbenhout Blues’. Er dient dus niet gezegd te worden dat deze man ook een stem heeft om ‘u’ tegen te zeggen. Geert Waegeman is een multi-instrumentalist: viool, mandoline en klavieren zijn (enkele van de) instrumenten die voor hem geen geheimen meer hebben.
In de voorste ‘zanglinie’ treden de volgende schoonheden aan. Eva Deroovere, de ‘vaste’ stem van Kadril, is steeds te vinden voor vocale uitdagingen, zoals u wel zal merken aan de keuze van haar nummers. Chris Mazarese, de zangeres met de zwoelhese stem, won in 2000 de finale van de Nekka-wedstrijd met Cherchez la Femme. Een volgende grote dame die tot het gezelschap behoort, is Nathalie Delcroix van het ‘folktrio’ Laïs. Zij is een grote liefhebster en kenner van countrymuziek en haar enthousiasme zal u niet onberoerd laten! De popgroep Angelico leent ons graag z’n zangeres om Jumbalaya te vervoegen. Martine Van Hoof kan met haar rasechte ‘countrygeluid’ niet aan het geheel ontbreken.
Het project is zo opgevat dat per concert drie van de vier dames aantreden.
JUMBALAYA steekt oude countrynummers van o.a. Hank Williams, Dolly Parton, Bob Dylan, Johnny Cash, K.D. Lang, Gillian Welch, Emmylou Harris,… in een nieuw kleedje, zonder de link naar de roots te verliezen. ‘Why not me’, ‘Kaw Liga’, ‘Love hurts’, ‘Jolene’, ‘Workin’ 9 to 5′, ‘Ruby’,…, roepen bij allen zeker een “aja”-effect op.
Zowel qua stemtimbre als qua ‘look’ is er dus voor elk wat wils. Dit, en de combinatie van de instrumenten maken JUMBALAYA tot een uniek project!
De muzikanten beloven u een spetterend concert met veel afwisseling en fijne deuntjes uit de oude, maar terug heroplevende, country-doos.

Jumbalaya – Leden
– Bart Buls (bass)
– Ron Reuman (drum & percussie)
– Wigbert van Lierde (gitaren)
– Geert Waegeman (viool, mandoline en klavierenà
– Eva Deroovere (stem)
– Chris Mazarese (stem)
– Nathalie Delcroix (stem)
– Martine Van Hoof (stem)

Jumbalaya-concerten in september
14/9, Leuven, Stadsschouwburg (016/23 84 27)
19/9, Schoten, De Kaekelaar, 20.00u (03/658 55 12)
20/9, Zedelgem, De Groene Meersen, 20.00u
21/9, Mechelen, Stadsschouwburg, 20.15u
26/9, Vilvoorde, CC Het Bolwerk, 20.30u

Jumbalaya-info op BelgianMusic.net

'Tijdgenoten' in Kalmthout

Lute Vanduffel ging Jorunn, Nathalie en Annelies voor het Radio1-programma ‘Tijdgenoten’ opzoeken in Kalmthout bij Jorunn thuis. Naast het interview (met hoog Laïs-gehalte) krijg je ook repetitiesessies te horen van ‘Opzij, opzij, opzij’ en een splinternieuw Frans nummer dat begin volgend jaar op de derde Laïs-cd gaat terechtkomen. Tot eind van de week kun je het interview met Laïs in streaming audio beluisteren op de internetsite van Radio 1 (B).

Feeling the World I is succes

Feeling the World moet zowat het enige festival in Vlaanderen zijn waar champagne wordt geschonken en ieder drankje in een glas wordt geserveerd. Het evenement, met op het programma ‘luistermuziek uit diverse windstreken’, richt zich dan ook tot een ietwat rijper en bezadigder publiek, dat gesteld is op zijn comfort en daar ook voor wil betalen. Het prachtige kasteeldomein d’Aertrycke in Torhout vormde het voorbije weekeinde een uitgelezen kader voor optredens van Laïs, Miriam Makeba, Mory Kante, An Pierlé en Noa.

Laïs
De drie jongedames van het Kalmthoutse Laïs lieten het voorbije jaar hun gouden stemmen al weerklinken in Canadese en Chinese zalen en in Torhout bewezen ze dat ze nog met de dag beter worden Of ze nu a capella zingen (‘Benedetta’, Jacques Brels ‘Mariek’) of begeleid door hun potige tot swingende folkrockband, ze hebben het publiek altijd op hun hand. Met Cro-Magnonman Geert Waegeman als speciale gast op mandoline en viool plukten de meisjes hoogtepunten uit hun drie cd’s, maar er zaten ook enkele exotisch klinkende nieuwe nummers in de set, met gitarist Fritz Sundermann occasioneel op Turkse saz en mandocello en een schitterende accordeonist die afwisselend uitbundig en ingetogen uit de hoek kwam. Tijdens ‘Kanneke’ wist Laïs een deel van het publiek zelfs voor een dansje op de been te krijgen en naar het einde toe verraste de groep met een eigengereide maar geslaagde versie van Herman van Veens ‘Opzij, opzij, opzij’.

Dirk Steenhaut – © De Morgen, maandag 2 september 2002

'Feeling the World' geslaagd

TORHOUT – Eergisteren speelde Laïs op het Feeling the World Festival in Torhout. Aanvankelijk dacht ik dat dit een soort Wereldmuziekfestival was in het genre van Sfinks, maar het leek toch wel iets heel anders. Onder het motto “Elke bevolkingsgroep zijn festival” , denk maar aan Rimpelrock in navolging van Pukkelpop, dacht ik eerst op een soort “Snobrock” te zijn aangekomen.

Het leek allemaal nogal exclusief en meer een festival voor chique mensen. Al bij al viel het nogal mee, maar mensen, als jullie dan toch per sé naar een ‘luistermuziek’-festival willen gaan, zet dan toch minstens jullie GSM af. Zeker tijdens een volledig a-capella stukje van fado-zangeres Mariza, midden tussen het publiek, is al dat GSM-gebiep knap vervelend.
Maar goed, we zullen het over Laïs hebben.
Het voornoemde a capella stukje van Mariza deed me al dadelijk hopen dat Laïs wel hetzelfde zou kunnen doen (toch minstens “Tuuli” bvb.), maar dat gebeurde niet. Voor een geheel zittend publiek (jawel een festivalweide vol terrasstoeltjes) startte Laïs vrij aarzelend met “Benedetta”. Dit nummer heb ik hen al veel beter weten brengen, maar het bleek gelukkig enkel maar een valse start. Want daarna volgde een prachtige bewerking van Jacques Brels “Marieke”. Zeer mooi.
De band kwam erbij en we hoorden “Marider”, gevolgd door “Doran”, ditmaal niet ingeleid door wekkerradiobiepjes maar door accordeonbiepjes van onze vriend Didier Laloy.
Het zittende publiek was tot dan toe nogal passief gebleven, maar daar kwam gelukkig verandering in toen Annelies bij de aankondiging van “Kanneke” ons vertelde dat we die stoeltjes gerust mochten weggooien, indien we daar zin in hadden. Een deel van het publiek volgde haar raadgevingen, op een beschaafde manier op en de sfeer kwam er geleidelijk aan een beetje in.
Er volgden nog goede vertolkingen van ‘Rinaldo’, ‘Le Grand Vent’ en ‘De Wanhoop’. Hoogtepunten voor mij persoonlijk waren ‘Al Béole’ en ‘Les 12 Mois’. Niet alleen omdat dat twee van mijn favoriete Laïsnummers zijn, maar ook omdat ze gisteren zeer sterk gebracht werden, met sensuele hijgjes van Annelies en Jorunn en met een vrij prominent aanwezige viool van ene Geert Waegemans (waarvan het de eerste maal is dat ik hem bij Laïs bezig zie).
Er werd nog duchtig verder gedanst bij het “vernieuwde” “Zoutvat”, het onvermijdelijk “Smidje” en bij de schitterende cover van Herman Van Veens “Opzij, opzij, opzij…” (eerste maal dat ik dit live hoor en serieus onder de indruk).
Gebist werd er nog met “Tina Vieri” en daarna was het spijtig genoeg weeral
voorbij, hoe hard het publiek ook nog aandrong.

Samengevat een vrij dure, maar geslaagde avond in het prachtige domein van Aertrycke in Torhout. Fijn van Laïs nog een keertje aan het werk gezien te hebben, we kunnen er nu weer even tegen, maar ’t zou wel eens voor lang kunnen zijn.

Hans – © Laiswereld, 1 september 2002