Feesteditie Gooik

Van wie het kon weten, leerde ik dat Laïs in Gooik veel beter was dan in Dranouter. Onze drie engelenstemmen hadden het idee opgeval om hun nummers in chronologische volgorde te brengen. Als eerste nummer brachten ze dan ook ‘Barbagal’. Het nummer ontstond op een muziekstage in Gooik en vormde het eerste optreden van het toen nog prille meisjestrio (met Soetkin).

Maar voor zij konden beginnen, was het al lachen. Blijkbaar waren de microfoons verwisseld. Jorunn wisselde met Annelies, maar moest daarna ook nog eens wisselen met Nathalie voor ieder de juiste micro had. (“We zijn tegenwoordig heel professioneel bezig”, aldus Jorunn).
Laïs bracht veel nummers uit het debuutalbum: ‘Isabelle’, ‘De Wijn’, ‘In this heart’ en ‘De Wereld Vergaat’.
Dan volgde het voor mij onbekende ‘De Drie Maagdekens’. In Dranouter werd het nog autobiografisch genoemd, maar nu niet meer. Volgens Nathalie was er ondertussen het een en ander gebeurd!
Uit de a capella-cd werden volgende nummer gelicht: ‘Tria Cantica Eucharistia’, ‘De Reiziger’ en ‘After the Goldrush’. Toen herinnerden onze dames zich het duet met Gabriël Yacoub en zongen zij met hun drietjes ‘Le grand Vent’, door Jorunn oneerbiedig vertaald als ‘De Grote Scheet’.
Als toemaatjes kregen we ‘Opzij’ van Herman van Veen en (Oh nee, niet ‘Het Smiske’, smeekte Jorunn) ‘Zeven Steken’.

Voor de geïnteresseerden, de drie meisjes waren in stijlvol zwart gestoken. Alleen Jorunn had een wulps fantasietje in de vorm van witte tule onderaan haar rok. Nathalie was niet altijd even geconcentreerd en miste hier en daar een stuk tekst, maar al bij al klonk het fantastisch in de (voor de gelegenheid opgezette) circustent.

Wel jammer dat de tent veel en veel te klein was voor het grote aantal belangstellenden. Ik was met de fiets van Beveren naar Gooik gereden via kleine wegen (zo’n 85 km). Gelukkig was ik op tijd vertrokken. Ik kan me niet voorstellen hoe ik me zou gevoeld hebben, mocht ik bij de ongelukkigen geweest zijn die er niet meer inkonden.

Na het Laïs-optreden volgde nog een bal, maar door het fietsen was ik heel moe. Daarom verkoos ik met de glimlach en met de stemmen van Laïs nog in mijn oren mijn tentje in te duiken.

Marc Alenus – Laiswereld, 24 augustus 2003

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s