Den Bosch

Koningstheater Den Bosch – Zaterdag 13 maart zagen Hennie en ik eindelijk na lange tijd de dames weer live. Om 20.00 waren we in het Koningstheater. Helaas had ik zowat de laatste kaartjes voor dit optreden weten te bemachtigen zodat we geen zitplaatsen naast elkaar zouden hebben…

Het nadeel van een theatertour is dat een groot gedeelte van de stoelen niet gevuld wordt door Laïs-fans, maar door mensen die aan het begin van het seizoen een abonnement nemen en wat voorstellingen bezoeken die hun wel aardig lijken. Voordeel voor de band is dat ze een breder publiek bereiken; nadeel voor de fans is dat het moeilijker is om kaartjes te bemachtigen.
Maar goed, we waren binnen, en toen het licht doofde bleken er vlakbij nog twee stoelen naast elkaar vrij te blijven, zodat we toch lekker samen konden genieten.

SPEELLIJST
Zonder pauze werd de volgende speellijst afgewerkt:
— Hymne (a capella) – La plus belle de Ceans – Rinaldo – Doran – Les 12 mois – Le grand vent – 3 Maagdekens (a capella) – After the goldrush (a capella) – Jasio o pana (a capella) – Dormez, dormez – Marider – Marie-Madeleine – ’t Smidje – Opzij – Wanhoop van een wees – Al Beole 17 – De klacht (van een verstoten minnares) – Marieke (a capella) – Kanneke —
De dames zagen er vrolijk gekleed uit en hadden er plezier in. De eerste 2 nummers werden zonder enige aankondiging – ingezet. Daarna werden de meeste nummers wel even aangekondigd, soms met een klein toespraakje. ‘3 Maagdekens’ was bijvoorbeeld de oorspronkelijke keuze als titel voor de nieuwe CD, maar omdat het niet helemaal geloofwaardig zou zijn, werd hiervan afgezien. Verder werden er regelmatig grapjes gemaakt over poetsvrouwen (altijd handig om teksten te vertalen).

VAN INGETOGEN TOT SWINGEND
De nummers varieerden van zeer ingetogen tot zeer swingend, en daar kwam dan het tweede nadeel van een theatertour aan het licht: je bent ‘gebonden’ aan je zitplaats, dus een beetje swingen op de muziek behoort niet tot de mogelijkheden.
Leuk dat ‘Opzij’ van Herman van Veen nog steeds op het repertoire stond, en Brel’s Marieke klonk ook erg mooi.
Bij de a capella sectie in het midden kwam de bekende stemvork weer tevoorschijn en werd er niet moeilijk over gedaan opnieuw te beginnen toen het even niet goed klonk.

VEELBETEKENENDE BLIKKEN
Gedurende het hele concert was wel weer duidelijk dat de dames onderling veel plezier hebben. Regelmatig veelbetekenende blikken en lachen naar elkaar als er dingen niet helemaal goed gingen of als ze wat extra’s deden. Leuk om te zien.
Ik moet wel opmerken dat Jorunn bij ‘De klacht (van een verstoten minnares)’ niet geheel zuiver klonk, maar ik had bij dit nummer het gevoel dat het geheel er nog niet zo lekker in zat.
Over de overige muzikanten niets dan goeds. Vijf man sterk (gitaar, toetsen, drums, bas, accordeon), vakkundig, op elkaar ingespeeld en plezier in het spelen. Het gebruik van de E-Bow door Fritz klonk erg goed (de E-Bow is simpel gezegd een electronische variant van een plectrum, maar dan heel anders).

Maar goed, na een kleine anderhalf uur was het helaas alweer voorbij. Aangezien mijn aantekeningen, gemaakt in het donker, wel duidelijk waren, maar ik niet alle titels wist, toch maar even richting podium gegaan om een speellijst te bemachtingen. Deze werd even voor me gehaald door Didier, de vriendelijke accordeonist. Al met al toch zo’n 10 nummers die mogelijk op de nieuwe CD zouden kunnen verschijnen. Ik ben heel benieuwd hoe de versies in studio versie zullen klinken.

© Martin – Laiswereld, 15 maart 2004

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s