100 Jaar Scouting

“Tot de Jin ben ik heel graag naar de gidsen gegaan”, vertelt Annelies.” Je komt veel buiten en in de natuur, hebt andere vriendinnen dan tijdens de week, je leeft een heel jaar toe naar een kamp. Het zijn dingen die ik mijn eigen kinderen zeker zie doen. Bij de Jin hield ik het dan al vlug voor bekeken. Plots ging het niet meer over een actieve zondag maar moest je in de zetel hangen en roken. Dat was niets voor mij. Aangezien ik toen ook al veel met muziek bezig was, ben ik er uiteindelijk mee gestopt.”
Het absolute hoogtepunt van haar scoutscarrière zijn voor Annelies nog altijd de kampen, maar ook de duodagen waarbij ze met buurtscoutsen gingen kamperen. “Dat waren gemengde activiteiten waar we altijd erg naar uitkeken, zotte dagen. En neen, een eerste lief ben ik daar niet tegengekomen. Of ik dingen geleerd heb die ik als zangeres gebruik? Niet echt.”
Annelies’ totem luidde ‘vrolijke kangoeroe’. “Vrolijk spreekt voor zich, terwijl kangoeroe verwees naar iemand die heer erg bang kon worden, maar zich tegelijk ook heel goed kon aanpassen.”
© De Morgen, vrijdag 27 april 2007

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s