Laïs vernieuwend

Afgelopen zondag was ik op Dranouter aan Zee. Laïs trad er op met Simon Lenski. De meningen over het concert liepen uiteen, de mijne is vrij positief. Simon Lenski is een heerlijk avant-garde muzikant en zijn begeleiding bij de nummers was gevarieerd en mooi. Alleen jammer dat zijn cello zo sterk versterkt werd dat het klonk als een te overweldigende ‘wall of sound’. Met een uitgebalanceerd geluid tussen cello en stemmen in een pluchen zetel van een concertzaaltje met een goede akoestiek zou ik wellicht bijzonder van dit concert genoten hebben. Nu voelde het wat te lauw…
Laïs koos voor een donkere, sobere set die op een groot festivalpodium niet helemaal tot haar recht kwam, maar die op zich interessant en vernieuwend was. Het meest applaus (en ook bij mij het meeste kippevel) oogstte het solonummer van Shostakovich dat Annelies ook al met het Vlaams Radiokoor had gezongen. Annelies laat niet alleen horen dat ze met haar stem technisch zeer veel kan, het klonk vooral ook héél natuurlijk mooi en zuiver. We hoorden ook (een tweetal?) nummers van de nieuwe CD, twee Engelstalige nummers die me aan musicalmuziek lieten denken. Wellicht versterkte de identieke (k3-achtige) korte jurkjes die de dames droegen in mijn beleving dat musicaleffect. Nummers die de revue passeerden (die ik me voor de vuist nog herinner): 2 liederen van Dmitri Shostakovich, Min Morfar, Blind Boy, Les douze mois, Hymne, Wanhoop van een wees, Babour, Dormez, Jasio u Pane, iets à la Hedningarna (vond ik heel knap).
Misschien ook een hint aan Jorunn: de uitspraak vlak na een nummer ‘oef, we zijn van dat moeilijke nummer vanaf’ komt bij een publiek echt niet sympathiek over, al bedoel je dat waarschijnlijk niet zo negatief als het klinkt. Verder was het (in vergelijking met vroeger) opvallend vaak Nathalie die de nummers aankondigde. Over hoge naaldhakken en gekruiste benen op barkrukken laat ik de verbeelding aan diegenen die er niet bij waren…
Laïs gaat moedig en compromisloos verder haar eigen weg. Soms heb ik daar mijn bedenkingen bij, als ik de teleurgestelde gezichten zie van mensen die een toegankelijker optreden hadden verwacht. Soms vrees ik dat Laïs vergeet dat arrangementen niet alleen ingewikkeld maar vooral ook ‘mooi’ mogen klinken. Maar algemeen blijf ik héél benieuwd naar de nieuwe CD en naar een optreden met de nieuwe groep in een cultureel centrum met een goede akoestiek…
© St. – Laiswereld, 1 mei 2007

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s