Nathalie

Nathalie Delcroix werd op 14 februari 1976 geboren in Kapellen. Momenteel woont ze in Antwerpen. Haar dochter Emma zag het levenslicht in 1998, een maand vóór de release van de debuutcd van Laïs.

Kunstvakken en amazones…
Als kind had ik geen speciale toekomstdromen of wensen.
Tijdens mijn middelbare studies had ik vooal interesse voor kunstvakken.
Minder goed verging het mij met vakken als wiskunde, niet echt een van mijn favoriete bezigheden.
In het hoger onderwijs studeerde ik verder voor kleuterleidster.
Eén van mijn favoriete hobby’s in mijn jeugdjaren? Paardrijden.

Musiceren in een grot…
Wat muziek aangaat luister ik het liefste naar rockabilly en blues. Van reggae hou ik niet.
De eerste cd die ik me ooit aanschafte? Eentje van Tracy Chapman, “Bridges”.
Mijn lievelingsinstrument is de contrabas. Ik speel het zelf ook.
Mijn muzikale ambities zijn op ’t moment nog bescheiden. Ik wil absoluut niemand evenaren. Wel zou ik bijvoorbeeld graag nog eens spelen in een kerk of een grot voor al wie zin heeft om te komen luisteren. Maximum 30 personen, liefst vrienden.
Op de eerste Laïs-cd hou ik vooral van “7 Steken”. Hoewel ’t geen echt stichtend lied is. Er wordt nogal wat bloed vergoten naat ’t einde toe.
Het meest geslaagde zinnetje uit één van de Laïs-songteksten? Er komen er vele in aanmerking. Laat me het houden op ‘Klaas die speelt nu op zijn fluit.’
Nee, je hoeft er helemaal geen bijbedoelingen of dubbele bodems achter te zoeken…

Laïs – Het Begin
Eigenlijk ben ik heel toevallig bij Laïs terechtgekomen. Ik was gewoon een vriendin van Annelies. De allereerste grote triomf van Laïs, het Dranouter-optreden in 1996, heb ik vlak vóór het podium meegemaakt. Ik was onder de indruk. Hoe die meisjes zongen, de manier waarop zij die drie stemmen deden samensmelten tot zo’n mooi, meeslepend en ontroerend geluid, het sprak mij meteen aan. Neen, ik stond er geen seconde bij stil dat ik enkele jaren later zelf op dat podium zou staan.
Jorunn en Annelies waren al jaren vriendinnen van mij, maar ik ben pas later bij de groep gekomen. Tijdens een autoritje hoorde Jorunn me zingen. Ze vroeg me of ik geïnteresseerd was in een auditie. Ik was op dat moment totaal niet met muziek bezig. Ik had Laïs al wel aan het werk gezien, maar dacht dat ik zelf zoiets nooit zou kunnen. Maar ik heb mijn schroom heel snel overwonnen. Twee weken na de auditie stonden we al samen op het podium.
Vooral het begin was geweldig. Toen we onze single ’t Smidje voor het eerst op de radio hoorden, gilden we het uit. Mezelf horen zingen op de radio was een langgekoesterde droom die plots uitkwam.

Met muziek kan je mensen beïnvloeden…
Met muziek kan je daadwerkelijk iets doen. Mensen opjutten, maar ook helen, ontroeren, blij maken.
Wij werken met het meest essentiële muziekinstrument, de stem. Al die emotionele gelaagdheden, ook het spirituele, maken deel uit van de mens.
De spiritualiteit van Laïs kan je nog het best vergelijken met de spiritualiteit van een pakkend mooi schilderij of een ontroerend gedicht.

Toekomst – Terug naar het platteland?
Het zou goed kunnen dat je me later met een schort aan door de weide ziet schrijden. Wie weet? Ik kom van de buiten. Voor ons is een schaap in een wei helemaal niet raar.
Ik woon nu wel in Antwerpen, maar ik heb altijd op het platteland gewoond. Ik denk dat ik er later zal terugkeren. Dat zou me nog goed uitkomen, want ik eet graag groenten en kazen. Nee, geen vlees!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s