Categorie archief: Pers

Koningsblauw

Van 22 tot en met 25 mei e.k. luistert Laïs samen met cellist Simon Lenski de literaire voorstelling ‘Koningsblauw’ op. “Tussen de lezingen en gedichten door zorgen wij met onze muziek voor de sfeer”, zegt Jorunn. “Wat Simon uit zijn cello haalt brengt je werkelijk naar een ander universum.”
Jorunn stelde deze week een muzikaal triootje samen uit de agenda van Wanatoe, de culturele woensdagbijlage van Het Belang van Limburg. Naast Creature with the Atom Brain, een Antwerpse groep, en Sophia, een Amerikaanse Engelsman die een tijdje in Brussel heeft gewoond, tipt ze ook op Jarboe. “Eigenlijk ken ik Jarboe zelf niet, maar het schijnt wel zeker de moeite te zijn”, merkt ze op. “De zangeres komt uit de New Yorkse noise-scene. Haar songs zijn een beetje new wave-achtig zonder new wave te zijn. Het lijkt me de moeite om eens te checken”.

Focus trakteert

LaïsLenski geheel voor ú
Focus Knack TrakteertDat Laïs samen met DAAU-cellist Simon Lenski onverkende horizonten opzoekt, kon je onlangs uitgebreid lezen in Focus Knack. 50 lezers mogen van Focus Knack (mét partner naar keuze) de exclusieve showcase bijwonen in kunstgalerie Beau Site op de dijk van van – noblesse oblige – Oostende.
Beantwoord vóór 18 maart de belachelijk makkelijke wedstrijdvraag (tip: in Focus Knack van 4 maart vind je het antwoord) en vergezel het kwartet bij dit unieke experiment.
Succes en misschien tot in Oostende!

Winters bospad

Op de mediasite Goddeau vind je, ter gelegenheid van de volgende week te verschijnen Laïs/Lenski-cd, een uitgebreid interview met Annelies, Jorunn en Nathalie in het gezelschap van hun partner-in-crime meestercellist Simon Lenski.
“U vond The Ladies’ Second Song al een stijlbreuk van Laïs? Luister dan maar eens naar de op zijn zachtst gezegd intrigerende samenwerking van het triumfeminaat met Simon Lenski, cellist van DAAU: een plaat waarop niets lijkt op wat het zou kunnen zijn — en omgekeerd; waarop tien songs en drie stemmen geen doel, maar een middel zijn om een indringende sfeer te scheppen. Hoe, wat, waarom en vele andere vragen die ook bij u zullen opkomen tijdens het luisteren, leest u in dit gesprek.”
Lezen maar!

Zoals nooit tevoren

De cd-recensies van de nieuwe Laïs-cd sijpelen binnen. Op de website van CJP kun je het oordeel van Isabelle De Loore erop nalezen.

Laïs zoals nooit tevoren
Laïs — Laïs Lenski (Bang Distribution)

Op hun vorige album sloegen de dames van Laïs een compleet andere weg in. Met hun nieuwste cd Laïs-Lenski wandelen ze verder op die weg en laten ze de Vlaamse folkmuziek volledig achter zich.

Jorunn Bauweraerts, Annelies Brosens en Nathalie Delcroix, de drie dames van Laïs, namen dit album op in samenwerking met de cellospeler Simon Lenski. De naam voor de nieuwe plaat was dan ook snel gekozen. De combinatie van de cello met de fluwelen stemmen van de dames zorgt voor een haast religieus klinkend resultaat.

Het zijn deze keer niet zozeer de teksten maar de klanken die centraal staan. Voor de fans van de lyrische teksten op de folktonen waarmee Laïs bekend werd bij het grote publiek is deze cd dus enigzins teleurstellend. Het is ook zeer moeilijk om deze muziek onder te brengen onder een bepaald genre. Gregoriaans? Filmmuziek? Neo-folk?

Intieme sfeer
Om even te ontspannen zou ik deze cd niet in mijn stereoketen steken, maar ik kan me perfect inbeelden dat hun muziek in een film de intensiteit alleen maar kan versterken. De 2 nummers die mij het meest bekoren zijn het eerste, Hymne, en het laatste nummer, Didn’t Leave Nobody But the Baby. Het zijn vocaal misschien niet de sterkste nummers van de plaat, maar de intieme sfeer die er gecreëerd wordt, werkt. De overige acht nummers klinken dan weer veel klassieker en zeer dramatisch.

De zangeressen pakken uit met zangprestaties van een zeer hoog niveau en ook Simon Lenski overtreft zichzelf. Voor de liefhebbers van kerkelijke zangen is Laïs-Lenski zeker een aanrader, maar als je de vrolijke folkmuziek van het oude Laïs verwacht, blijf je met dit album spijtig genoeg op je honger zitten.

Tracklist
Hymne – Zandberg – All That Is My Own – Désespéré – The Cuckoo’s cry – Blind Boy – Liefdeskonkelarij – Requiem – I Tell My Beloved – Didn’t Leave Nobody But The Baby

Laïs zoals nooit tevoren
© Isabelle De Loore — CJP, 19 Februari 2009

Op Youtube vind je ondermeer een interview met Laïs over het Laïs/Lenski-project, met beelden van de repetities.

Modespecial HBvL & GvA

Vandaag zit er bij de weekendedities van Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen een heerlijk extraatje voor alle Laïsfans. De magazine-bijlage bevat een modespecial met het Laïs-drietal in het middelpunt van de belangstelling. De groep is prominent op de cover aanwezig. In het magazine zelf vind je een zes bladzijden lange fotoshoot met de veelzeggende titel “Laïs heeft lentekriebels”.
De interviews met Jorunn, Nathalie en Annelies behandelen vooral modeonderwerpen, maar ook andere items komen aan bod. Hier enkele korte uittreksels uit de reportage.

Jorunn Bauweraerts: “In het begin traden we op in jeans en slobbertrui”.
Wat betekent de lente voor jou:
(…) Lente is ook nieuw leven. Ik ben nu 3,5 maand zwanger. Mijn vader is vorige zomer overleden en dat heeft me aan het denken gezet. Ik wilde altijd vrijheid hebben en veel kunnen reizen. Maar ineens besefte ik dat een hechte familieband heel belangrijk is. De seizoenen zijn ook zo mooi. Het is de natuur die laat sterven en geboren worden. Het helpt je om te relativeren.”
Plattelands- of stadsmeisje?
“Ik ben hoe langer hoe meer een echt plattelandsmeisje. Ik kom wel graag in de stad om iets te gaan eten of uit te gaan. Dan vind ik dat supertof, maar ik moet horizon hebben. Ik heb dat gevoel van vrijheid nodig.”

Nathalie Delcroix: “Ik probeer creatief te zijn met kleding”
Wat is het ultieme lentegevoel?
“Als ik voor het eerst de vogeltjes hoor fluiten, als ik wakker word. Mijn favoriete seizoenen zijn de lente en de herfst. Ik hou van de overgangsseizoenen. Ik gooi van zodra het mooi weer wordt alle deuren en ramen open om het licht en de lucht binnen te laten. Ik ben vrolijker als het lente wordt.”
Wat is jouw stijl?
“Die wisselt heel erg af. Ik hou ervan om me te kleden alsof ik in een toneelstuk speel. De ene keer kleed ik me in de stijl van de jaren zestig, de andere keer kies ik voor de seventies. Ik vind het tof om me te kleden volgens bepaalde periodes.” (…)

Annelies Brosens: “Een goeie jeans draag ik heel graag”.
Wat betekent de lente voor jou?
“Elk seizoen heeft wel iets. Maar de lente is misschien wel het enige waar je echt naar uitkijkt. Ik heb het wel gehad met de winter nu. De lente mag beginnen. Ik zet dan de bloemetjes in mijn bloembakken buiten.”
Draag je hetzelfde op het podium als in het dagelijkse leven?
“Nee, voor mij is dat heel verschillende kleding. We stemmen onze outfits op mekaar af. Nathalie is daar echt goed in en die lanceert dan ideeën. Dikwijls heb ik een kleedje van Nathalie aan. Wat we op het podium dragen vind ik nu wel belangrijker dan vroeger. In de beginperiode was ik daar echt niet mee bezig. Als ik nu foto’s zie van vroeger, denk ik vaak ‘oei, dat was echt niet goed’. Nu ziet het er veel beter uit.

Lees de uitgebreide reportage en bekijk de volledige fotoshoot in de Modespecial bijgevoegd bij Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen van vandaag 7 maart. De foto’s zijn van Luc Daelemans. Tekst is van Emilie Lachaert. Productie en styling: Heidi Leunens. Make-up: Kim Printemps voor Dior.

Laïs / Lenski in Focus Knack

Onder de titel ‘Laïs/Lenski – Extreme makeover editie Laïs’ vind je vandaag een uitgebreid, over drie pagina’s uitgesmeerd, artikel in Focus Knack. Het viertal praat honderduit over het Laïs/Lenski-project en de over de gelijknamige cd die eerstdaags verschijnt.
De inhoud van Focus Knack van deze week kun je online inkijken.
Gelijktijdig met het verschijnen van de cd zal zal de nieuwe Laïswebsite in de lucht gaan. De nieuwe CD zal via de website besteld kunnen worden.

Nog wat meer inside-gegevens van de nieuwe cd:
Cello en soundscapes: SIMON LENSKI
Stemmen: ANNELIES BROSENS, NATHALIE DELCROIX, JORUNN BAUWERAERTS
Opgenomen in Studio Golden Man, Schelle en bij Simon Lenski thuis
Opname en mix: PETER OBBELS en FRANK DUCHENE
Mastering: UWE TEICHERT
Artwork: BJORN ERIKSSON

Weg van rode klapstoeltjes

In de februari-editie van Zuiderlucht, een Nederlands tijdschrift, vertelt Annelies Brosens aan Paul Verstappen over de nieuwe CD met Simon Lenski, de plaat die Laïs gewoon moést maken. “De radiomakers in Nederland vinden onze muziek te ingewikkeld.”

Langs de ‘steenwegen’ in Kalmthout staan vooral pompeuze villa’s waar zo veel Vlamingen een voorkeur voor lijken te hebben. Hier en daar ontwaar je nog een oud karakteristiek boerderijtje, in een ervan woont Laïs-zangeres Annelies Brosens. Haar woonvoorkeur is misschien wel symbolisch voor de aparte plek die ze met haar collega’s Jorunn Bauweraerts en Nathalie Delcroix van Laïs (Keltisch voor stem) inneemt in de Belgische muziekwereld.
Vanaf de doorbraak met de a capella songs op het folkfestival van Dranouter in 1996 staat de groep bekend om zijn drang naar vernieuwing. Laïs maakte de folk sexy en voorzag poëtische, middeleeuwse liedteksten van een eigentijds jasje. “Optreden zonder muzikanten doen we tegenwoordig eigenlijk nauwelijks. Daar raakten we langzamerhand op uitgekeken”, vertelt Brosens.
Daarom wordt het groepsgeluid steeds meer ingekleurd door uiteenlopende instrumenten. Simon Lenski is één van de muzikanten waarmee de dames tegenwoordig het podium delen. Lenski, cellist van de avantgardistische rockband Die Anarchistische Abendunterhaltung (DAAU), is volgens Brosens een schot in de roos. “Lenski is zo veelzijdig en experimenteel, dat we hem vooral zijn gang laten gaan. Je moet hem geen beperkingen opleggen, dan voelt hij zich een ingehuurde sessiemuzikant. Als hij te ver gaat, remmen we hem later wel wat af.”
Onder de naam Laïs-Lenski speelt het viertal op bijzondere locaties. België kent toch al weinig echte popzalen, waardoor Laïs vooral is aangewezen op de culturele centra. “Die zien er eigenlijk allemaal hetzelfde uit. We wilden wel eens iets anders dan een ‘bak met rode klapstoeltjes’.” Dat kunnen kerken, kapelletjes en romantische kasteeltjes zijn. Maar ook donkere parkeergarages, industriële complexen of luxe lofts. “Het is een speciaal gevoel om je vooraf om te kleden in de sacristie. Zo kun je makkelijker een intieme sfeer neerzetten. Je merkt ook dat bezoekers extra moeite moeten doen om er naartoe te komen. Daardoor speel je voor een nieuwsgierig publiek, dat open staat voor nieuwe dingen.”
De reacties op de ‘intieme concerten’ zijn positief. Brosens: “Steeds vaker horen we: ‘Is er ook een cd met de cello?’” Begin februari moet die eindelijk verschijnen. “Dit is echt een album dat we één keer in onze carrière moesten maken.” De plaat telt tien nummers, een mix van covers en nieuw werk. Die eigen songs kunnen altijd en overal ontstaan. “Vaak brengt iemand wat muziek mee om inspiratie op te doen”. Aan de keukentafel in huize Brosens luisterde men bijvoorbeeld naar het slaaplied Didn’t leave nobody but the baby (beter bekend door het terugkerende Go to sleep you little baby), dat door Emmylou Harris, Alison Krauss en Gillian Welch werd vertolkt in de film O Brother, Where Art Thou? Dat nummer kwam uiteindelijk op de plaat, evenals twee klassieke stukken van de Russische componist Dimitri Sjostakovitsj.
Het album dat de Velvet Underground maakte met zangeres Nico was een andere belangrijke inspiratiebron. “Dat is een hele pure plaat met een rauw, ongepolijst geluid. Ik denk dat we daar naar op zoek zijn gegaan.” Het huiselijke gevoel tijdens de luistersessies was een belangrijke leidraad voor de nieuwe plaat. “Het moet voelen alsof we in je huiskamer staan.” Er staat ook een pure improvisatie op. “We draaiden ’s avonds in de studio alle lampen uit en zijn met z’n vieren begonnen. Dat is heel bijzonder geworden.”
Bij het uitwerken van de nieuwe songs volgt Laïs zoals altijd het gevoel. “Dat gaat puur op het gehoor, we kunnen geen noten lezen. Veel fans zouden graag een partiturenboek bestellen, maar dat is er gewoon niet.” Voor Lenski maakte Laïs een uitzondering. “Bij een Franstalig nummer had hij drie verschillende zangpartijen uitgeschreven. Die zanglijnen zette hij zelf op een cd’tje, zodat we onze partijen konden instuderen.”
Het is altijd afwachten hoe het nieuwe geluid van Laïs zal landen bij de liefhebbers. Maar daar staat Drosens eigenlijk niet bij stil. “De radiomakers in Nederland vinden onze muziek te ingewikkeld. Alleen met een toegankelijker nummer kom je op de radio. Platenfirma’s willen er daarom één song uit kunnen pikken. Maar we maken geen plaat om op de radio te komen. We willen gewoon één interessant album maken. Later zien we dan wel wat er van komt.”

© Paul Verstappen – Zuiderlucht, februari 2009

Knappe fotosite

Een aanrader voor de fotofanaten onder ons: op de webstek van wannabes.be staan er een aantal uitstekende Laïsfoto’s genomen tijdens live-optredens van de groep.

Het gaat hier om de volgende optredens:
– Dranouter aan Zee (29.04.2007)
– Voorstelling ‘The Ladies’ Second Song’ (27.09.2007, AB Brussel)
– Optreden in AB Box (05.11.2007, Brussel)
– Optreden in Handelsbeurs (08.11.2007, Gent)
– Urbanus Vobiscum in Sportpaleis (14.12.2007, Antwerpen)
– Optreden Laïs & Lenski (28.12.2007, kerk Koksijde)
– Dissonant in Vooruit (22.03.2008, Gent)
– Brustupuntuit in AB (28.03.2008, Brussel)

Een hele boterham, maar wel meer dan de moeite waard.
Veel kijkplezier!

Laïsfoto’s op webstek wannebes

Regelrechte klassieker

In het maartnummer van fRoots, een van de toonaangevende internationale wereldmuziekmagazines, staat een uitgebreide bespreking van ‘The Ladies’ Second Song’. De meest recente Laïs-cd wordt omschreven als een regelrechte klassieker!

“Jorunn Bauweraerts, Annelies Brosens and Nathalie Delcroix have just made a classic. … it sounds like nothing else you can lay a finger on except that the vocal harmonies could be nobody but Laïs themselves -challenging, energising, sparky, artful and very sexy… this isn’t wifty-wafty sub-folk, it’s major, hard-edged, verging on the dangerous and as addictive as (name your powder of choice).” [fRoots 297, maart 2008]

Blimey! Laïs were already moving in interesting directions out of their Flemish folk roots by the time their third album Douce Victime earned them an fRoots cover back in 2004. But this isn’t just evolution, it’s species jump, even beyond the sort of leap forward that Emmylou Harris did when Wrecking Ball howled in from the wings, crafting music that didn’t exist before. Jorunn Bauweraerts, Annelies Brossens and Nathalie Decroix have just made a classic.
I’m not the only one who was brought up short on first hearing, but after the initial shock subsided it just gets better and better. What they’ve done this time, apart from begin writing themselves, is to take lyrics from W.B. Yeats (lots of Yeats ­ the title track, Leda & The Swans, The Swans At Coole and particularly strikingly Before The World Was Made), Paul Verlaine (another standout, A Clymene, set to a Moroccan tune) and Pablo Neruda (Witte Bij, to a Bulgarian one). Then they’ve added in musicians from all sorts of other fields ­ spiky XTC-ish post-punk, avant garde and electronica as well as their usual. Interestingly, nobody is credited as producer: recorded in various locations, it’s mixed as a classy whole by Dan Lacksman of Belgian electro-pop pioneers Telex (he also produced Deep Forest, but don’t let that put you off). Whatever, it sounds like nothing else you can lay a finger on except that the vocal harmonies could be nobody but Laïs themselves ­ challenging, energising, sparky, artful and very sexy ­ and although it’s more in English than Flemish this time, it’s unmistakeably but can’t-put-a-finger-on-why Belgian.
Complaints? Fire the designer ­ in an otherwise eye-catching digipak you can barely read the damn booklet text because it’s in spidery, minuscule light blue decorative copperplate. And some dingbat has decided in the PR blurb to compare them to Vashti Bunyan and Joanna Newsom which is as inappropriate and misleading as the twerp who christened Souad Massi the Joan Baez of Algeria. Ignore: this isn’t wifty-wafty sub-folk, it’s major, hard-edged,verging on the dangerous and as addictive as (name your powder of choice).
Get it from www.thisisbang.com
© Ian Anderson – fRoots 297, March 2008

Website fRoots Magazine
LAÏS The Ladies’ Second Song
Bang! Music be0361

Beroemd in Polen?

In De Standaard van vandaag kun je een kort artikel lezen over de populariteit van Annelies, Jorunn en Nathalie in Polen. Het drietal is zelf stomverbaasd over zijn succes. Daar hadden ze het maandag in ‘De Laatste Show’ ook al over. Ze vonden het merkwaardig dat ze zo bekend zijn, maar konden deze plotse populariteit niet verklaren.

“Wat heeft Polen met Laïs? Het is voorlopig ook voor de drie zingende dames een raadsel. Feit is: op YouTube circuleren verdacht veel filmpjes met op Laïsmuziek dansende Polen.
‘Heel toevallig hebben we op het internet op de filmpjessite YouTube een filmpje uit Polen ontdekt’, vertelt Annelies.’Vervolgens bleken er nog meer te zijn. Zeer vreemd. Je ziet weien vol met dansende mensen op de tonen van ons tien jaar oude nummer ’t Smidje.’
Hoe dat zover gekomen is, weten de drie niet. ‘Sommigen zeggen dat het misschien via jeugdvakanties van een of ander ziekenfonds gegaan kan zijn, of via scoutskampen.’
Ook naar de omvang van de populariteit hebben de dames voorlopig nog het raden. ‘We zouden dolgraag eens naar ginder gaan om het uit te zoeken. Nu ontbreekt het ons nog aan info. Wie weet zijn we er veel bekender dan we zelf denken.’ Cijfers van de platenverkoop of van auteursrechtenorganisaties over hoe vaak hun liedjes gedraaid worden, hebben de meisjes niet. ‘We zijn daar een beetje lui in’, geeft Annelies lachend toe.
©hmp – De Standaard, 6 februari 2008