DWDD

Vanavond trad Laïs met Simon Lenski op in het populaire Vara-programma ‘De wereld draait door’ op de Nederlandse TV. Het viertal bracht een bijzondere uitvoering van de Joskesong. De (langere!) CD-uitvoering staat op ‘The Ladies’ Second Song’, de vorige Laïs-cd. Je kunt alle Laïs-cd’s beluisteren én bestellen via de Webwinkel op de sinds gisteren totaal vernieuwde Laïs-website.
De volledige uitzending van ‘De wereld draait door’ kun je herbekijken op de De wereld draait door-webpagina. Daar vind je tevens een profiel van de groep terug, met ondermeer een introductiefilmpje van de afgelopen LaïsLenski-tournee.
Op de YouTube-website vind je ook enkele LaïsLenski-opnames terug, samen met oudere Laïs-opnames.

Gesigneerd

Vanaf vandaag is de nieuwe CD van Laïs, Laïs-Lenski verkrijgbaar in België. De CD kan eveneens besteld worden via de webwinkel van de nagelnieuwe Laïs-website. De eerste 50 bestellers krijgen een door Laïs gesigneerd exemplaar. Snel zijn is de boodschap.

Focus trakteert

LaïsLenski geheel voor ú
Focus Knack TrakteertDat Laïs samen met DAAU-cellist Simon Lenski onverkende horizonten opzoekt, kon je onlangs uitgebreid lezen in Focus Knack. 50 lezers mogen van Focus Knack (mét partner naar keuze) de exclusieve showcase bijwonen in kunstgalerie Beau Site op de dijk van van – noblesse oblige – Oostende.
Beantwoord vóór 18 maart de belachelijk makkelijke wedstrijdvraag (tip: in Focus Knack van 4 maart vind je het antwoord) en vergezel het kwartet bij dit unieke experiment.
Succes en misschien tot in Oostende!

Winters bospad

Op de mediasite Goddeau vind je, ter gelegenheid van de volgende week te verschijnen Laïs/Lenski-cd, een uitgebreid interview met Annelies, Jorunn en Nathalie in het gezelschap van hun partner-in-crime meestercellist Simon Lenski.
“U vond The Ladies’ Second Song al een stijlbreuk van Laïs? Luister dan maar eens naar de op zijn zachtst gezegd intrigerende samenwerking van het triumfeminaat met Simon Lenski, cellist van DAAU: een plaat waarop niets lijkt op wat het zou kunnen zijn — en omgekeerd; waarop tien songs en drie stemmen geen doel, maar een middel zijn om een indringende sfeer te scheppen. Hoe, wat, waarom en vele andere vragen die ook bij u zullen opkomen tijdens het luisteren, leest u in dit gesprek.”
Lezen maar!

Zoals nooit tevoren

De cd-recensies van de nieuwe Laïs-cd sijpelen binnen. Op de website van CJP kun je het oordeel van Isabelle De Loore erop nalezen.

Laïs zoals nooit tevoren
Laïs — Laïs Lenski (Bang Distribution)

Op hun vorige album sloegen de dames van Laïs een compleet andere weg in. Met hun nieuwste cd Laïs-Lenski wandelen ze verder op die weg en laten ze de Vlaamse folkmuziek volledig achter zich.

Jorunn Bauweraerts, Annelies Brosens en Nathalie Delcroix, de drie dames van Laïs, namen dit album op in samenwerking met de cellospeler Simon Lenski. De naam voor de nieuwe plaat was dan ook snel gekozen. De combinatie van de cello met de fluwelen stemmen van de dames zorgt voor een haast religieus klinkend resultaat.

Het zijn deze keer niet zozeer de teksten maar de klanken die centraal staan. Voor de fans van de lyrische teksten op de folktonen waarmee Laïs bekend werd bij het grote publiek is deze cd dus enigzins teleurstellend. Het is ook zeer moeilijk om deze muziek onder te brengen onder een bepaald genre. Gregoriaans? Filmmuziek? Neo-folk?

Intieme sfeer
Om even te ontspannen zou ik deze cd niet in mijn stereoketen steken, maar ik kan me perfect inbeelden dat hun muziek in een film de intensiteit alleen maar kan versterken. De 2 nummers die mij het meest bekoren zijn het eerste, Hymne, en het laatste nummer, Didn’t Leave Nobody But the Baby. Het zijn vocaal misschien niet de sterkste nummers van de plaat, maar de intieme sfeer die er gecreëerd wordt, werkt. De overige acht nummers klinken dan weer veel klassieker en zeer dramatisch.

De zangeressen pakken uit met zangprestaties van een zeer hoog niveau en ook Simon Lenski overtreft zichzelf. Voor de liefhebbers van kerkelijke zangen is Laïs-Lenski zeker een aanrader, maar als je de vrolijke folkmuziek van het oude Laïs verwacht, blijf je met dit album spijtig genoeg op je honger zitten.

Tracklist
Hymne – Zandberg – All That Is My Own – Désespéré – The Cuckoo’s cry – Blind Boy – Liefdeskonkelarij – Requiem – I Tell My Beloved – Didn’t Leave Nobody But The Baby

Laïs zoals nooit tevoren
© Isabelle De Loore — CJP, 19 Februari 2009

Op Youtube vind je ondermeer een interview met Laïs over het Laïs/Lenski-project, met beelden van de repetities.

Modespecial HBvL & GvA

Vandaag zit er bij de weekendedities van Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen een heerlijk extraatje voor alle Laïsfans. De magazine-bijlage bevat een modespecial met het Laïs-drietal in het middelpunt van de belangstelling. De groep is prominent op de cover aanwezig. In het magazine zelf vind je een zes bladzijden lange fotoshoot met de veelzeggende titel “Laïs heeft lentekriebels”.
De interviews met Jorunn, Nathalie en Annelies behandelen vooral modeonderwerpen, maar ook andere items komen aan bod. Hier enkele korte uittreksels uit de reportage.

Jorunn Bauweraerts: “In het begin traden we op in jeans en slobbertrui”.
Wat betekent de lente voor jou:
(…) Lente is ook nieuw leven. Ik ben nu 3,5 maand zwanger. Mijn vader is vorige zomer overleden en dat heeft me aan het denken gezet. Ik wilde altijd vrijheid hebben en veel kunnen reizen. Maar ineens besefte ik dat een hechte familieband heel belangrijk is. De seizoenen zijn ook zo mooi. Het is de natuur die laat sterven en geboren worden. Het helpt je om te relativeren.”
Plattelands- of stadsmeisje?
“Ik ben hoe langer hoe meer een echt plattelandsmeisje. Ik kom wel graag in de stad om iets te gaan eten of uit te gaan. Dan vind ik dat supertof, maar ik moet horizon hebben. Ik heb dat gevoel van vrijheid nodig.”

Nathalie Delcroix: “Ik probeer creatief te zijn met kleding”
Wat is het ultieme lentegevoel?
“Als ik voor het eerst de vogeltjes hoor fluiten, als ik wakker word. Mijn favoriete seizoenen zijn de lente en de herfst. Ik hou van de overgangsseizoenen. Ik gooi van zodra het mooi weer wordt alle deuren en ramen open om het licht en de lucht binnen te laten. Ik ben vrolijker als het lente wordt.”
Wat is jouw stijl?
“Die wisselt heel erg af. Ik hou ervan om me te kleden alsof ik in een toneelstuk speel. De ene keer kleed ik me in de stijl van de jaren zestig, de andere keer kies ik voor de seventies. Ik vind het tof om me te kleden volgens bepaalde periodes.” (…)

Annelies Brosens: “Een goeie jeans draag ik heel graag”.
Wat betekent de lente voor jou?
“Elk seizoen heeft wel iets. Maar de lente is misschien wel het enige waar je echt naar uitkijkt. Ik heb het wel gehad met de winter nu. De lente mag beginnen. Ik zet dan de bloemetjes in mijn bloembakken buiten.”
Draag je hetzelfde op het podium als in het dagelijkse leven?
“Nee, voor mij is dat heel verschillende kleding. We stemmen onze outfits op mekaar af. Nathalie is daar echt goed in en die lanceert dan ideeën. Dikwijls heb ik een kleedje van Nathalie aan. Wat we op het podium dragen vind ik nu wel belangrijker dan vroeger. In de beginperiode was ik daar echt niet mee bezig. Als ik nu foto’s zie van vroeger, denk ik vaak ‘oei, dat was echt niet goed’. Nu ziet het er veel beter uit.

Lees de uitgebreide reportage en bekijk de volledige fotoshoot in de Modespecial bijgevoegd bij Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen van vandaag 7 maart. De foto’s zijn van Luc Daelemans. Tekst is van Emilie Lachaert. Productie en styling: Heidi Leunens. Make-up: Kim Printemps voor Dior.

Laïs / Lenski in Focus Knack

Onder de titel ‘Laïs/Lenski – Extreme makeover editie Laïs’ vind je vandaag een uitgebreid, over drie pagina’s uitgesmeerd, artikel in Focus Knack. Het viertal praat honderduit over het Laïs/Lenski-project en de over de gelijknamige cd die eerstdaags verschijnt.
De inhoud van Focus Knack van deze week kun je online inkijken.
Gelijktijdig met het verschijnen van de cd zal zal de nieuwe Laïswebsite in de lucht gaan. De nieuwe CD zal via de website besteld kunnen worden.

Nog wat meer inside-gegevens van de nieuwe cd:
Cello en soundscapes: SIMON LENSKI
Stemmen: ANNELIES BROSENS, NATHALIE DELCROIX, JORUNN BAUWERAERTS
Opgenomen in Studio Golden Man, Schelle en bij Simon Lenski thuis
Opname en mix: PETER OBBELS en FRANK DUCHENE
Mastering: UWE TEICHERT
Artwork: BJORN ERIKSSON

CD-voorstelling 'LAÏS LENSKI'

Laïs - Laïs LenskiOp 16 april stelt ‘LAÏS LENSKI’ zijn eerste cd voor in het Zuiderpershuis in Antwerpen.
De dames van Laïs maken muziek samen met Simon Lenski. Dat niemand eerder op het idee gekomen is. De wonderlijke papieren, fluwelen, fluwijnen, satijnen stemmen van Laïs gecombineerd met de bijna religieuze (maar dan toch ook weer bijwijlen demonische) cello van Lenski (zie ook DAAU en Prima Donkey) leveren een plaat op die eigenlijk maar één titel kon hebben: LAÏS LENSKI.
De samenwerking zat er al langer aan te komen. Zowel Simon Lenski als Jorunn Bauweraerts, Annelies Brosens en Nathalie Delcroix bewogen zich al jaren in omgevingen die folk, traditionals, polyfonie en meerstemmige schoonheid aanbaden, – maar die ook open stonden voor het experiment – en van het één moest het ander komen. Kon vrijwel niet anders. Maar dat het resultaat zo vreselijk mooi zou zijn, dat viel niet te voorspellen.
Op ‘LAÏS LENSKI’ gaan zowel Laïs als Lenski een heel eind verder dan hun muzikale loopbaan tot dusver liet vermoeden. Tien tracks zijn het geworden. Tien nummers die recht naar de keel grijpen.
Noem het neo-folk, noem het filmmuziek, zie het als avant-garde klassiek of gregoriaans. Noem het nachtmuziek voor op grauwe wintermiddagen. Denk aan vanalles en nog wat, maar laat de klassieke referenties varen. Hier zijn de referenties zowel middeleeuws als postmodern als eigenaardig. 2001 A Space Odyssey, Ijsland, de Vlaamse killing fields, Nick Cave als je wil, swamp blues, het Nederlands, oud-Frans, Albion. Magnolia. David Lynch. Sci-fi folk. Op ‘LAÏS LENSKI’ staat louter uitgepuurde, intelligente sferische muziek. Muziek die het huis vult. En uw hart. En uw gedachten.

Laïs Lenski uit in maart

Een samenwerking van Simon Lenski en de dames van Laïs komt op 16 maart uit. De stemmen van het trio met de cello van de man leveren een apart plaatje op. De tracks omschrijven ze zelf als volgt:

Hymne
Dit is een cover van een nummer op ‘Noises’ , een experimentele Belgische folkplaat uit 1977 met o.a. Marc Moulin en Dan Lacksman. Het was een verzamelplaat uitgebracht op Marc Moulins label Kamikaze, en is ook de lievelingsplaat van Nathalie.
Zandberg
Jorunn maakte samen met haar vriend (Tomas de Smet) de muziek voor de film ‘Ulu’ van Fleur Boonman (première op het Cinema Novo festival in Brugge 2008). Onder andere ook dit nummer, zonder tekst, enkel klanken.
All That Is My Own
Cover van Nico, bekend van The Velvet Underground, van de lp ‘Desert Shore’. Jorunn bracht deze plaat eens mee naar een repetitie.
Désespéré
Simon schreef dit nummer en maakte er voor ons een stemarrangement voor. Nadat wij het netjes en fragiel hadden in gezongen, haalde hij het weer helemaal door elkaar, stuurde onze stemmen door verschillende effecten en zette er cello onder in zijn thuis-studio.
The Cuckoo’s Cry
Samen met ‘I tell my beloved’ zijn dit 2 overgebleven liederen van Shostakowich uit onze tournee samen met ‘Het Vlaams Radiokoor’ in 2006. Hier zonder koor maar ondersteund door cello.
Blind Boy
Jorunn schreef de melodie en het stemarrangement van dit nummer, de tekst komt uit een zeer oud Engels tekstboekje, Simon maakte de cello-partij.
Liefdeskonkelarij
Sinds kort improviseren we ook op het podium. Dit hebben we ook eens in de studio geprobeerd. Simon worstelde zich door ons improviseren, haalde er de mooiste stukjes uit en maakte er een ‘Liefdeskonkelarij’ van.
Requiem
Jorunn verloor haar vader in juli eerder dit jaar, ze zette woorden en gevoelens op muziek van Simon, die hij dan weer eerder al had gemaakt voor de film ‘Linkeroever’ (deze compositie was niet te horen in de film.)
I Tell My Beloved
Shostakowich 2, gezongen door Annelies.
Didn’t Leave Nobody But The Baby
Voor de cd ‘Te Gek 3’ namen we dit nummer op, maar we wilden het ook graag op een plaat van ons, vandaar dat het te vinden is op Laïs–Lenski.

© Walt – walkontheglass.blogspot.com, 2 februari 2009

Laïs Lenski verschijnt bij Bang!
Labels: Laïs Lenski

Weg van rode klapstoeltjes

In de februari-editie van Zuiderlucht, een Nederlands tijdschrift, vertelt Annelies Brosens aan Paul Verstappen over de nieuwe CD met Simon Lenski, de plaat die Laïs gewoon moést maken. “De radiomakers in Nederland vinden onze muziek te ingewikkeld.”

Langs de ‘steenwegen’ in Kalmthout staan vooral pompeuze villa’s waar zo veel Vlamingen een voorkeur voor lijken te hebben. Hier en daar ontwaar je nog een oud karakteristiek boerderijtje, in een ervan woont Laïs-zangeres Annelies Brosens. Haar woonvoorkeur is misschien wel symbolisch voor de aparte plek die ze met haar collega’s Jorunn Bauweraerts en Nathalie Delcroix van Laïs (Keltisch voor stem) inneemt in de Belgische muziekwereld.
Vanaf de doorbraak met de a capella songs op het folkfestival van Dranouter in 1996 staat de groep bekend om zijn drang naar vernieuwing. Laïs maakte de folk sexy en voorzag poëtische, middeleeuwse liedteksten van een eigentijds jasje. “Optreden zonder muzikanten doen we tegenwoordig eigenlijk nauwelijks. Daar raakten we langzamerhand op uitgekeken”, vertelt Brosens.
Daarom wordt het groepsgeluid steeds meer ingekleurd door uiteenlopende instrumenten. Simon Lenski is één van de muzikanten waarmee de dames tegenwoordig het podium delen. Lenski, cellist van de avantgardistische rockband Die Anarchistische Abendunterhaltung (DAAU), is volgens Brosens een schot in de roos. “Lenski is zo veelzijdig en experimenteel, dat we hem vooral zijn gang laten gaan. Je moet hem geen beperkingen opleggen, dan voelt hij zich een ingehuurde sessiemuzikant. Als hij te ver gaat, remmen we hem later wel wat af.”
Onder de naam Laïs-Lenski speelt het viertal op bijzondere locaties. België kent toch al weinig echte popzalen, waardoor Laïs vooral is aangewezen op de culturele centra. “Die zien er eigenlijk allemaal hetzelfde uit. We wilden wel eens iets anders dan een ‘bak met rode klapstoeltjes’.” Dat kunnen kerken, kapelletjes en romantische kasteeltjes zijn. Maar ook donkere parkeergarages, industriële complexen of luxe lofts. “Het is een speciaal gevoel om je vooraf om te kleden in de sacristie. Zo kun je makkelijker een intieme sfeer neerzetten. Je merkt ook dat bezoekers extra moeite moeten doen om er naartoe te komen. Daardoor speel je voor een nieuwsgierig publiek, dat open staat voor nieuwe dingen.”
De reacties op de ‘intieme concerten’ zijn positief. Brosens: “Steeds vaker horen we: ‘Is er ook een cd met de cello?’” Begin februari moet die eindelijk verschijnen. “Dit is echt een album dat we één keer in onze carrière moesten maken.” De plaat telt tien nummers, een mix van covers en nieuw werk. Die eigen songs kunnen altijd en overal ontstaan. “Vaak brengt iemand wat muziek mee om inspiratie op te doen”. Aan de keukentafel in huize Brosens luisterde men bijvoorbeeld naar het slaaplied Didn’t leave nobody but the baby (beter bekend door het terugkerende Go to sleep you little baby), dat door Emmylou Harris, Alison Krauss en Gillian Welch werd vertolkt in de film O Brother, Where Art Thou? Dat nummer kwam uiteindelijk op de plaat, evenals twee klassieke stukken van de Russische componist Dimitri Sjostakovitsj.
Het album dat de Velvet Underground maakte met zangeres Nico was een andere belangrijke inspiratiebron. “Dat is een hele pure plaat met een rauw, ongepolijst geluid. Ik denk dat we daar naar op zoek zijn gegaan.” Het huiselijke gevoel tijdens de luistersessies was een belangrijke leidraad voor de nieuwe plaat. “Het moet voelen alsof we in je huiskamer staan.” Er staat ook een pure improvisatie op. “We draaiden ’s avonds in de studio alle lampen uit en zijn met z’n vieren begonnen. Dat is heel bijzonder geworden.”
Bij het uitwerken van de nieuwe songs volgt Laïs zoals altijd het gevoel. “Dat gaat puur op het gehoor, we kunnen geen noten lezen. Veel fans zouden graag een partiturenboek bestellen, maar dat is er gewoon niet.” Voor Lenski maakte Laïs een uitzondering. “Bij een Franstalig nummer had hij drie verschillende zangpartijen uitgeschreven. Die zanglijnen zette hij zelf op een cd’tje, zodat we onze partijen konden instuderen.”
Het is altijd afwachten hoe het nieuwe geluid van Laïs zal landen bij de liefhebbers. Maar daar staat Drosens eigenlijk niet bij stil. “De radiomakers in Nederland vinden onze muziek te ingewikkeld. Alleen met een toegankelijker nummer kom je op de radio. Platenfirma’s willen er daarom één song uit kunnen pikken. Maar we maken geen plaat om op de radio te komen. We willen gewoon één interessant album maken. Later zien we dan wel wat er van komt.”

© Paul Verstappen – Zuiderlucht, februari 2009